74خداوند، توحيد در استعانت را به توحيد در عبادت عطف مى‌كند و مسلمان را فرمان مى‌دهد كه شب و روز در نمازهاى پنجگانه‌اش بگويد: إِيّٰاكَ نَعْبُدُ وَ إِيّٰاكَ نَسْتَعِينُ . جدا كردن اين دو و حرام دانستن عبادت غير خدا ولى جايز شمردن استعانت از غير خدا بر خلاف قرآن كريم است. مسلمان جز خدا را نمى‌پرستد و جز از او يارى نمى‌جويد.

اين از يك سو؛ از سوى ديگر، همه خردمندان - چه موحّدان چه جز آنان - و پيامبران و اوليا همواره در زندگى دنيوى و معاشرت خويش، از غير خدا كمك مى‌خواهند. حتى خداوند دستور مى‌دهد كه از غير خدا كمك بطلبيد، مثل آيه:

وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاٰةِ ¹

از صبر و نماز، يارى بجوييد.

همچنين به مسلمانان فرمان مى‌دهد هر كس از شما كمك خواست، او را كمك‌كنيد: وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ . ²

از يك سو آيات قرآن، يارى خواهى و استعانت را منحصر به خداوند مى‌داند، از سوى ديگر دستور مى‌دهد از غير خدا كمك بخواهيد ! پس بايد حقيقت استعانتى را كه مخصوص خداى سبحان است بررسى كرد و تفاوت آن را از نصرت خواهى از غير خدا كه محور زندگى اجتماعى است مشخص نمود.

ممكن است استعانت از غير خدا به دو صورت باشد: