58محلّ چيزى باشد).

خلاصه درس

شيعه اماميه در اصول كلّى، با فرقه‌هاى ديگر اسلامى مشترك است و در برخى امور هم تفاوت دارد

توحيد ذاتى دو معنى دارد:

1. خدا يكى است و مانند و شبيه و همتا و جايگزين ندارد.

2. ذات خدا بسيط است و در آن كثرت و تركيب نيست.

مقصود از توحيد در صفات آن است كه خداوند متعال به صفاتى متصف مى‌شود كه گوياى كمال در ذات اوست، مثل دانا، توانا و زنده ليكن وصف خدا به اين صفات و وصف ديگران از دو جهت متفاوت است. مقصود از توحيد در آفرينش آن است كه همه آفرينش، آفريده خداى سبحان است. توحيد در آفرينندگى، مورد اتفاق ميان بيشتر مشركان بود و اختلاف آنان با موحّدان در توحيد ربوبى بود. توحيد درحاكميت بيانگر اين است كه همان گونه كه صحنه هستى و آفرينش، يك مدبّر حقيقى دارد كه خداى متعال است، صحيفه تشريع و قانونگذارى هم حاكم يگانه‌اى دارد كه خداى سبحان است، او هم حاكم است، هم قانونگذار و مورد اطاعت به ذات. توحيد در عبادت، اصل مشترك و پايه مورد اتفاق ميان همه اديان آسمانى است. صفات خداوند دو قسم است: ذاتى و فعلى؛ از جهت ديگرصفات خداى سبحان به صفات ثبوتيه و سلبيه تقسيم مى‌شود.

خود آزمايى

1. دو معناى توحيد ذاتى را شرح دهيد.