2783. صدوق با سند خود از على(ع) نقل مى‌كند كه فرمود:

«مسلمان در نمازش در برابر خداى متعال دست‌هايش را روى هم نگذارد و شبيه اهل كفر يعنى مجوس نشود.» ¹

شيعه چه گناهى كرده اگر اجتهاد و بررسى كتاب و سنت، آنان را به اين نتيجه رسانده كه دست روى دست گذاشتن در نماز، امرى است كه پس از پيامبر اكرم(ص) به وجود آمده و مردم در روزگار خلفا به آن امر مى‌شدند؟ پس هر كه به واجب يا مستحب بودن آن معتقد باشد در دين بدعت نهاده است. آيا پاداش كسى كه در دين اجتهاد كند، آن است كه به تعصب مذهبى يا اختلاف افكنى متهم شود؟

جزء بودن بسم الله و آشكار گفتن آن

«بسمله» در لغت به معناى گفتنِ «بسم الله الرحمن الرحيم» است.

گفتن «بسم الله» نشان مسلمانان است و هيچ چيز را آغاز نمى‌كنند مگر پس از گفتن بسم الله الرحمن الرحيم، كه آيه توحيد و سبب طرد مشركان است.

شعار مشركان در عصر جاهليت، «باسمك اللهم» بود و سخن خود را با آن آغاز مى‌كردند. در صلح حديبيه كه كار به نوشتن قرارداد صلح بين دو طرف انجاميد، پيامبر خدا(ص) به اميرالمؤمنين(ع) دستور داد بنويسد: بسم الله الرحمن الرحيم. حضرت طبق دستور پيامبر(ص) نوشت. سهيل نماينده قريش گفت: اين را نمى‌شناسم، بنويس: باسمك اللهم. ² پس