186همه بزرگوارتر، پرهيزكارتر، با تقواتر، با شرافتتر و از نظر حسب و نسب از همه برتر و نزد خدا از همه گرامىتر بودند و علوم آنان از طريق پدرانشان به جدشان پيامبر خدا(ص) وصل بود و با وراثت، علم لدنى داشتند.
خصوصيات ياد شده در روايات، در ميان امت اسلامى جز در ائمه دوازدهگانه كه نزد شيعه و سنى معروفند، يافت نمىشود، به ويژه آن چه دلالت مىكند كه وجود امامان تا پايان روزگار باقى است و روشن است كه آخرين امام، مهدى منتظر(ع) است كه ظهور او از نشانههاى قيامت به شمار مىرود.
اوصاف امام
امامت نزد شيعه، مفهومى غير از مفهوم آن نزد اهل سنت دارد. شيعه امامت را استمرار وظايف رسالت مىداند، امام هر چند كه پيامبر نيست و به او وحى نمىشود، ليكن وظايف پيامبر را بر عهده دارد، پر كردن اين خلأ، در گرو داشتن شرايط و ويژگىهايى به شرح زير است:
الف. عصمت
در امام، شرط است كه از خطا و لغزش معصوم باشد. همان دليلى كه ما را معتقد به عصمت در پيامبر(ص) مىكند، دليل اعتقاد به عصمت در امام است، زيرا از مسؤوليتهاى مهم امام، پر كردن خلأهاى عظيم پس از رحلت پيامبر(ص) است و اين جز با برخوردارى از همه شايستگىها و كفايتهايى كه پيامبر اكرم(ص) از آن برخوردار بود، تحقق نمىيابد، يعنى آشناى به كتاب و سنت طبق واقع، عالم به حكم موضوعات