109چون حضرت حمزه شهيد شد و خواهرش صفيه دختر عبدالمطلب در پى او آمد، انصار نگذاشتند وى بر سر جسد برادرش بيايد. پيامبر(ص) فرمود: آزادش بگذاريد. صفيه كنار جسد نشست و همراه با گريه و ناله صفيه، پيامبر هم مىگريست و مىناليد. فاطمه(س) هم مىگريست و با گريه او پيامبر هم گريه مىكرد و مىفرمود: هرگز داغى چون داغ تو نخواهم ديد. 1
چون رسول خدا(ص) از احد برگشت، زنان انصار بركشتههاى خود گريستند خبر به پيامبر(ص) رسيد، فرمود: ولى حمزه گريهكننده ندارد. انصار برگشتند و به زنانشان گفتند، بر هركس كه خواستيد گريه كنيد، اول بر حمزه بگرييد. اين رسم تا كنون ميان آنان برقرار است و در گريه بر هر مردهاى ابتدا بر حمزه گريه مىكنند. 2
پيامبر خدا(ص) وقتى خبر شهادت جعفر، زيد بن حارثه و عبدالله بن رواحه را شنيد، چشمانش پر از اشك شد. 3 حضرت وقتى قبر مادرش را زيارت كرد، بر او گريست و اطرافيان را هم به گريه واداشت. 4
ابوبكر بر رحلت پيامبر گريست و مرثيه خواند، با اين مضمون كه اى ديده، گريه كن و خسته نشو، گريه بر سرور رواست. حسّان بن ثابت هم