92حبشيان به نبرد با وى پرداخته و با كشتن ذونواس، حكومت حميريان بر عربستان را خاتمه دادند.
پس از سيطره حبشيان بر عربستان، يكى از سرداران حبشى به نام «ابرهه» عليه حاكميت دولت حبشه شورش نموده، دعوى استقلال كرد و به مدت 35 سال يعنى از سال 535 تا 750 ميلادى، حاكم مطلق العنان آن منطقه گرديد و با ساختن معبد بزرگى در صنعا به ترويج مسيحيت پرداخت و با لشكرى از پيلسواران براى ويران ساختن كعبه بدان هجوم برد ولى پروردگار كعبه، لشكريان مجهز و نيرومند او را به وسيله مرغانى كوچك كه بر سپاهيانش سنگريزه افكندند، نابود ساخت. 1حميريان با استمداد از انوشيروان پادشاه ساسانى امپراتورى ايران، مسروق فرزند ابرهه را شكست دادند و سردار ايرانى وهرز ديلمى و پس از او فرزندانش مرزبان، مانوشجان و باذان در آن منطقه فرمانروايى يافتند. باذان هنگام بعثت رسول خدا (ص)، با ايرانيان همراهش مسلمان شدند.
در قسمت شمالى شبه جزيره عربستان نيز شش قرن قبل از ميلاد پس از سقوط دولت بابل، دولت نبطيان شكل گرفت و با از بين رفتن سبائيان بر اثر حمله اسكندر، قوت بيشترى يافت. افزون بر آنها، كشمكشهاى امپراتورى روم و ايران بر سر تصرف اين سرزمين، فرو ريختن سد مأرب و كوشش همسايگان بر تصرف راه تجارى بُخور كه باعث نابسامانى شد و در نتيجه مهاجرت مردم منطقه جنوبى به شمال را رقم زد و به تدريج توسط مهاجران البته با پشتيبانى دولتهاى مقتدر، دولتهاى غسانيان (تحت حمايت روم)، لخميان (تحت حمايت ايران) و آل كنده (تحت حمايت حميريان) به وجود آمدند.
در كنار و حتى همراه با حاكميت اين دولتها در شمال و جنوب، طبيعت و