268كلينى از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود:

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نماز ظهر و عصر را هنگام زوال خورشيد به صورت جماعت با هم خواند، بدون علت. نماز مغرب و عشاء را هم قبل از زوال سرخى شفق با هم خواند به صورت جماعت، بدون علت. پيامبر خدا چنين كرد تا بر امت خود توسعه داده باشد. ¹ روايات ديگرى نيز هست كه شيخ حرّ عاملى آنها را در وسائل الشيعه گرد آورده است. ²

جواز جمع بين دو نماز از روى اختيار، هرچند از ضروريات فقه شيعه است، ليكن غير از شيعه هم كسانى از فقهاى اهل سنت با آن موافق‌اند.

ابن رشد گويد: در مورد جمع بين دو نماز در حضر بدون عذر، مالك و بيشتر فقها جايز نمى‌دانند، ولى جمعى از اهل ظاهر، واشهب از اصحاب مالك آن را اجازه داده‌اند. ³

قرآن و جمع بين دو نماز

در قرآن است:

«أَقِمِ الصَّلاٰةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلىٰ غَسَقِ اللَّيْلِ وَ قُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كٰانَ مَشْهُوداً» ⁴

«نماز را از زوال خورشيد (هنگام ظهر) تا نهايت تاريكى