234شناخت، پس وحى به عمر نازل شدن محال بود، و خود محال است. پس رسول را معلوم بوده باشد كه اين محال است، و رسول از وقوع محال خبر نمى‌دهد؛ و نيز حق تعالى فرمود:

وَ إِذْ أَخَذْنٰا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثٰاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْرٰاهِيمَ وَ مُوسىٰ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ (احزاب:7)؛ )

إِنّٰا أَوْحَيْنٰا إِلَيْكَ كَمٰا أَوْحَيْنٰا إِلىٰ نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ

(نساء:163) چون حق تعالى ميثاق و عهد نبوّت و وحى از عمر نگرفته بود، پس‌چگونه شايد كه وحى به وى فرستد.

و در آيه: وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ (صف:6) و نگفت: و إن لم يأت فعمر؛ و نيز آيه و خاتم النبيين (احزاب:40) به محمّد صلّى الله عليه وآله آمد. اگر تصوّر وى نبوّت عمر بودى، وى خاتم نيامدى. و در تابوت آدم كه صورت انبياء در آنجا بود به اتّفاق صورت عمر در آنجا نبود، پس چگونه وحى به وى نازل مى‌شود؟ چنان كه گفته مى‌شود از دور آدم تا بعثت، رسولى به محمّد پيغمبرى به رسول مى‌آمد [كذا]، و سابق خبر مى‌داد از مقدّم مسبوق، و عمر هرگز در آن ميان نبود. نه با سابق و نه با لاحق.

سُبْحٰانَكَ هٰذٰا بُهْتٰانٌ عَظِيمٌ

(نور:16)

يَعِظُكُمُ اللّٰهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ

(نور:17).

الخبر الثاني و العشرون:

مى‌گويند كه: رسول صلّى الله عليه و آله گفت: لو نزل العذاب ما نجا إلاّ عمر بن الخطاب، يعنى: اگر عذاب نازل شدى، هيچ كس نجات نيافتى الاّ عمر خطاب.

الاشكال عليه: بنابرين اگر عذاب نازل شدى به حكم مفهوم، ابوبكر و عثمان و خالد و عايشه و حفصه و معاويه و عمرو عاص و طلحه و زبير هلاك شدندى، بلكه رسول نيز، و حاشا من ذلك؛ و نيز حق تعالى بشارت داد عام كما قال اللّه تعالى:

وَ مٰا كٰانَ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ مٰا كٰانَ اللّٰهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ (انفال:33) يعنى: خداى تعالى عذاب نكند ايشان را و حال آن كه تو در ميان ايشان باشى، و خداى تعالى عذاب نكند ايشان را و حال آن كه