132پيدا كرد او است. او را در دنيا رسوايى بود كه وى را بكشند، و روز قيامت عذاب سوزان وى را بچشانم به سبب آن كه او به جنگ على آيد روز صفين.
و مخالف نگويد كه «جثوا علي»[زير سطر: به زانو درآمدن] از بهر خصومت با كه بوده است و آن بهر چه بوده است و خصم على كه بوده است؟ اوّل خصومت براى فدك بوده است. دوّم به غصب امامت كه حقّ وى بوده است و اولاد او عليهم السلام.
و ثانياً كه چون رسول صلّى الله عليه و آله شمشير به ابوبكر داد. ثانياً به عمر داد و فرمود كهمُبدع بِدَع را بكشيد، امتثال فرمان رسول نكردند و به رسول عصيان كردند. كسى كه در حضور رسول مخالفت او تواند كردن اگر بعد از مرگ رسول در وى عصيان كند اولى و اجزى. پس افتراء احاديث و غصب حقوق ايشان، يعنى ائمّه از آن نوع بوده است كه گفته شد.
الخبر الثامن:
روايت مىكنند كه رسول صلّى الله عليه و آله فرمود: فى صحيح البخارى: صَعَدَ النََّبي إليأُحُد و مَعَه أبوبكر و عمر و عثمان، فرجف بهم فقال عليه السلام، أثبت احد فإنّما عليك نبيٌّ و صديقٌ و شهيدان.
يعنى: در صحيح بخارى آمده است پيغمبر صلّى الله عليه و آله بر كوه احد رفته بود و ابوبكر و عمر و عثمان با وى بودند. آن كوه به جنبش درآمد و حركت كرد. پيغمبر صلّى الله عليه و آله فرمود: اى كوه احد! ثابت باش و به حركت ميا كه بر تو نيست الاّ پيغمبرى و صدّيقى و دو شهيد.
الاشكال عليه:
الامام المحدّث، عبيداللّه بن عبدالاعلى اصيل الدين القطّان در كتاب منتهي المآرب ذكر كرده است كه: اوّل كسى كه منهزم شد از اصحاب رسول در احد، عثمان عفّان بود، و بسيارى مفسّران و مورّخان ايراد كردهاند كه عثمان بعد از سه روز به ديد آمد كه وى گريخته بود با دو تن ديگر و در بعضى از شعاب