126 وَ سِبْطَا أحْمَدَ نجلاى [وَلَدَايَ] مِنْهَا

[ترجمه اشعار زير سطور چنين آمده است: محمّد پيغمبر، برادر من است و پدر زن من؛ و حمزه بزرگ شهيدان عمّ من است؛ و دختر محمّد زن من و عروس من؛ آميخته گوشت او به خون من و گوشت من؛ و جعفر كه در شامگاه ... مى پرد با فرشتگان پسر مادر من است. و دو نبيره احمد، دو فرزند من از آن است. پس كيست از شما او را نصيب همچو نصيب من؟ و پيش گرفتم بر شما به اسلام همه. در حالت جوانى نرسيده بودم يا هنگام بلوغ خواب ديدن - من].

و فى مناقب ابن مردويه و فى المجتبي عن مسروق قال: شاممت أصحاب محمد صلّى الله عليه وآله فوجدتُ علمهم انتهى إلى عمر و علىّ و عبد الله و أبي الدرداء و معاذ بن جبل و زيد بن ثابت، ثم شاممت الستة فوجدتُ علمهم انتهى إلى اثنين [رجلين] عليّ و عبد الله، فشاممت فتفرّد به علىّ عليه السلام [ثم شاممت الاثنين فوجدتُ عليًا يفضل على عبد الله] [كشف الغمه: 116/1]

و فيه - اعني المجتبي - عن عليّ عليه السلام أنّه قال:

وَ اللَّهِ مَا نَزَلَتْ آيَةٌ إِلَّا وَ قَدْ عَلِمْتُ فِيمَا نَزَلَتْ وَ أيْنَ انزِلَتْ، [أبِلَيْلٍ نَزَلَتْ أمْ بِنَهَارٍ نَزَلَتْ فِي سَهْلٍ أوْ جَبَل]ٍ إِنَّ رَبِّي وَهَبَ لِي قَلْباً عَقُولًا وَ لِسَاناً سَئُولًا - و روى لسان طليقا و قلبا عقولا.

[بحار: 178/40]

و فيه عن أبي عثمان الازدي، قال سمعتُ عليّ بن أبي طالب عليه السلام: يقول:

وَ اللَّهِ مَا كَذَبْتُ وَ لَا كُذِبْتُ [وَ لَا كُذِّبَ بِي] وَ لَا ضَلَلْتُ وَ لَا ضُلَّ بِي، وَ إِنِّي لَعَلَى بَيِّنَةٍ [بَيَّنَهَا] من رَبِّي ما أبالي من اتبعني و من لم يتبعني [بحار: 67/30 بدون بند اخير آن].

يعنى: در مناقب ابن مردويه و در كتاب مجتبى آمده است روايت از مسروق كه وى گفت: اصحاب محمّد را ديدم و احتياط كردم و يافتم كه علم همه منتهى مى‌شد به عمر و على و عبداللّه عبّاس و ابودرداء و معاذ جبل و زيد ثابت. بعد