97در اين آيه كلمۀ«ربّ»به«بلده»(مكّه) اضافه و اسناد داده شده كه اين شرافت مكّه و حرم است.

كراهت اقامت در مكّه و علّت آن

از مسائلى كه دربارۀ مكّه مطرح است،كراهتِ سكونت در اين شهر مى‌باشد.البته چنين نيست كه زندگى در آن مكان مقدّس خودبخود كراهت داشته باشد،بلكه به معناى آن است كه چون مكّه و حرم مقدّس است،ممكن است نسبت به آنجا بى‌احترامى شود و در اثر آن گرفتار عذاب الهى گردد؛ وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحٰادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذٰابٍ أَلِيمٍ. ¹

به استناد تفسيرى كه از امام صادق عليه السلام رسيده،آن حضرت اقامت در مكّه را كراهت داشتند. ²

همچنين در صورت سكونت در مكّه خوف آن هست كه انسان در حرم و مكّه مرتكب گناه شود و كيفر گناه در مكّه مضاعف است. ³

طبق بيان برخى روايات،ماندن و اقامت گزيدن در مكّه قساوت قلب مى‌آورد.شايد علّتش اين باشد كه اثر گناه در اين مكان بيشتر است و لذا ساكن شدن در مكّه،در روايات مكروه دانسته شده و در بعضى از روايات دستور داده‌اند كه وقتى از مناسك و اعمال حجّ فارغ شديد در مكّه نمانيد و به وطن برگرديد.

همان طور كه گناه در مكّه كيفر مضاعف دارد،ثواب عمل خير و عبادت نيز چندين برابر است.از امام سجّاد عليه السلام روايت شده است كه:

«اگر كسى در مكّه قرآن را ختم كند نمى‌ميرد مگر اينكه رسول خدا صلى الله عليه و آله را مى‌بيند و جايگاهش را در بهشت مشاهده مى‌كند و تسبيح در مكّه معادل با خراج كوفه و بصره است كه در راه خدا انفاق كند و اگر كسى در مكّه 70 ركعت نماز بخواند و در هر ركعت سورۀ توحيد و قدر آيۀ سخره و آيةالكرسى را بخواند نمى‌ميرد مگر شهيد.غذا خوردن