59و اينك به نقل چند نمونه از آنچه در اين زمينه،در منابع اصيل اهل سنت آمده است مى‌پردازيم:

1-بخارى در صحيح خود پس از نقل حديثى در مورد گريۀ رسول خدا صلى الله عليه و آله و صحابۀ آن حضرت در بالين سعد بن عباده مى‌گويد:

«وَكانَ عُمَر يَضربُ فيه بالعصاء و يَرْمي بالحجارةِ وَ يُحْثي بالتّراب». ¹

2-احمد بن حنبل و محدّثين ديگر،از ابن عباس نقل نموده‌اند كه زنها در مرگ رقيه دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله گريه مى‌كردند،عمر آنها را با تازيانه مى‌زد رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:

بگذار گريه كنند.آنگاه خطاب به آنان فرمود:

«ابْكِينَ وَ إِيَّاكُنَّ وَ نَعِيقَ الشَّيْطَانِ»؛ «گريه كنيد ولى از صداى شيطان دور باشيد.»و گريۀ خود را با عملى حرام توأم نكنيد.

در نقل واقدى و ذهبى اين جمله نيز اضافه شده است:«عمر كه آنها را مى‌زد رسول خدا دست او را گرفت و فرمود آرام باش عمر! بگذار گريه كنند (فأخذ النبيّ صلى الله عليه و آله بيده فقال:مهلاً يا عمر دَعْهُنَّ يَبْكين). ²

3-باز احمد بن حنبل نقل مى‌كند كه عده‌اى از زنها در تشييع جنازه‌اى گريه مى‌كردند،عمر آنها را منع نمود،رسول خدا فرمود:به حال خودشان واگذار؛زيرا عزيز خود را تازه از دست داده‌اند،قلبشان اندوهگين و چشمشان گريان است (دَعْهُنَّ فَإنَّ النَّفْسَ مُصَابَةٌ وَ الْعَيْنَ دَامِعَةٌ وَ الْعَهْدَ و الْعَهْدُ حَديث). ³

4-و بخارى در صحيح خود اشاره‌اى دارد به عكس العمل خليفۀ دوم در مورد زنانى كه در مرگ ابوبكر گرد آمده بودند.او مى‌گويد: «وقد أخرج عمر أخت أبي‌بكر حين ناحَتْ». ⁴

مشروح اين رخداد را طبرى چنين نقل مى‌كند:در مرگ ابوبكر عايشه مجلس عزايى