46الحسين عليه السلام مى‌كند و لب به بيان عشق و علاقۀ خود مى‌گشايد،چنين مى‌فرمايد:
اى جد عزيز! در مصايب و بلاهايى كه بر تو فرود آمد،هر صبح و شام سرشك غم و اشك اندوه از چشمان خود مى‌ريزم و چون اشكم تمام شد،براى تو خون گريه مى‌كنم. 1
آنجا كه آثار اجتماعى گريه را مى‌يابيم،تلطف و مهربانى،همدلى و هم سويى و شكل‌گيرى حالات روحى به چشم مى‌خورد و چون به آثار سياسى گريه مى‌نگريم،ادامه دادن راه و حركت محبوب شركت در حماسۀ شهيد و يا عزيز از دست رفته،تصميم به تقويت هدف و آرمان وى و همدلى با افكار و خواسته‌هاى او را مى‌بينيم.
اشك چشم را نشان نورانيّت قلب و گيرندگى دل آدمى مى‌دانند.
گريه و انواع آن
گريه از مختصات انسان-و اعراض خاص او-است كه دانشمندان علوم مختلف،نسبت به آن پژوهشها و دقتهاى فراوانى داشته‌اند:
پزشكان،آثار جسمانى زيادى براى گريه شمرده‌اند و روان شناسان از تأثير آن بر روح و روان مطالب بسيارى نوشته‌اند.آنجا كه علماى اخلاق نسبت به طهارت روح و پاكى باطن دستورالعمل‌هايى مى‌دهند،اشك چشم را نشان نورانيت قلب و گيرندگى دل آدمى مى‌دانند و جامعه شناسان،تسلط سخنران بر گريه و خندۀ مخاطبان خود را تسلط بر تمامى قلب آنان مى‌دانند؛چرا كه گريه طوفانى عظيم در سرزمين وجود افراد به پا مى‌كند و چون ريزش آبشارى از احساس و عاطفه است كه همگان را به سوى خويش مى‌كشاند.
« دارون »در كتاب «بيان احساسات و تألّمات در انسان و حيوان 1890 ميلادى» ريزش اشك را براى حيوانات،همچون فيل،بيان مى‌كند اما برخى ديگر اين سخن را رد كرده و گريه را ويژگى انسان شمرده‌اند كه برخاسته از ژرفاى وجود او خواهد بود. 2
انديشمندان گريه را داراى انواع گوناگونى دانسته‌اند كه برخى از آنها عبارت