99نيازمند هستند و خود ورثه هم غنى هستند لذا خوب است كه براى آنها در مقدارى كه مجاز است،وصيت كند.

رابعاً: اين شخص دوست داشته كارهاى نيكى در اجتماع انجام دهد ولى در زمان حياتش موفق به انجام آن كارها نشده است،در اين صورت وصيت مى‌كند كه بعد از مرگش مقدارى از اموالش را در اين راه خير مصرف كنند.

به علاوه اسلام به افراد چنين اختيارى داده است كه در مقدارى از اموال خود تصرف كند و در موردى كه صلاح مى‌داند وصيت كند.اين خود نوعى احترام است براى اين افراد كه در زمان حياتشان اين اموال را كه با رنج و زحمت بسيار و از راه حلال به دست آورده‌اند،بتوانند در راهى كه صلاح مى‌دانند وصيت كنند. ¹

3-عدالت در وصيت

همانگونه كه وصيت كردن كار خوبى است و اسلام بر آن تأكيد كرده،تعدى از آن نيز مورد نكوهش و مذمّت است،آيه مباركه مى‌فرمايد:

مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصىٰ بِهٰا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ وَصِيَّةً مِنَ اللّٰهِ وَ اللّٰهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ . ²

در موقع وصيت،انسان نبايد طورى عمل كند كه به ورثه ضرر برساند و اين امر باعث كينه در بين ورثه شود و اگر در وصيت يك نوع ضرر زدن به بعضى از ورثه باشد در روايت است كه اين از گناهان كبيره است:

«إِنَّ الضِّرَارَ فِي الْوَصِيَّةِ مِنَ الْكَبَائِرِ». ³

اگر انسان بيش از ثلث مالش را وصيت كند و ورثه را از حقشان محروم كند،يا بين ورثه بدون هيچ دليل عقلايى تبعيض قائل شود و براى بعضى بيشتر وصيت كند يا با وجود اينكه خود ورثه نيازمند هستند،براى كار ديگرى وصيت كند،بسيار خوب است كه