361طول تاريخ و از قرن اول تا دوران تخريب،از نزديك اين بيت حزن را زيارت كرده و شاهد ساختمان آن بوده‌اند در اختيار خوانندۀ ارجمند قرار دهيم تا معلوم شود كه بيت‌الأحزان يك واقعيت غير قابل انكار و يك حقيقت فراموش نشدنى است،اگر چه ساختمان آن ويران گرديده و درگوشۀ بقيع،از بيت‌الاحزان اثرى باقى نمانده است.منابع حديثى و تاريخىِ متقن از محدثان،مورخان،نويسندگان معروف و دانشمندان مشهور از شيعه و اهل سنت در طول تاريخ آن را تأييد و تثبيت نموده‌اند كه اينك نمونه‌هايى از روايات و اعتراف مورخان را از نظر خوانندگان مى‌گذرانيم.
بيت‌الاحزان در منابع حديثى
از جمله منابع حديثى كه در آن از انگيزۀ به وجود آمدن بيت‌الاحزان سخن به ميان آمده،خصال شيخ صدوق رحمه الله است كه آن محدث بزرگ،در ضمن روايتى با اسناد از امام صادق عليه السلام نقل مى‌كند:
«وَ أَمّا فٰاطِمَةُ فَبَكَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله حَتَّى تَأَذَّى بِهَا أَهْلُ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا لَهَا قَدْ آذَيْتِنَا بِكَثْرَةِ بُكَائِكِ وَ كَانَتْ تَخْرُجُ إِلَى الْمَقَابِرِ...» 1
صريح‌تر و روشن‌تر از روايت صدوق،گفتار فضه (خادمۀ حضرت زهرا عليها السلام) است كه مرحوم علامۀ مجلسى در ضمن بيان جريان مفصل شهادت حضرت زهرا از زبان فضه،چنين نقل مى‌كند كه:
«ثمّ انَّه بَنىٰ لَهٰا بَيْتاً فِي البقيع نازهاً عَنِ الْمَدِينة». 2
امير مؤمنان عليه السلام براى فاطمه،در بقيع و در خارج مدينه،خيمه‌اى را بپاداشت كه آن حضرت به همراه حسنين بدانجا مى‌آمد و پس از گريۀ طولانى به خانه‌اش مراجعت مى‌نمود.