360
درس سى و دوم:بيت‌الاحزان يك حقيقت فراموش ناشدنى
محمّد صادق نجمى
هر زائر شيعى،از هر نقطۀ دنيا كه وارد مدينۀ منوره مى‌گردد،پس از زيارتِ قبر مطهر حضرت رسول صلى الله عليه و آله و اقامۀ نماز در مسجد آن حضرت و پس از زيارت قبور پاك ائمۀ بقيع عليهم السلام و ساير قبور متعلق به اقوام و عشيرۀ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله عازم زيارت بيت‌الأحزان مى‌شود،به اين اميد كه اگر به قبر مطهر زهراى مرضيه عليها السلام دسترسى ندارد،آن حضرت را در محل ديگرى كه به وى منتسب است زيارت كند و اگر نمى‌تواند كه صورت خود را به خاك قبر يگانه يادگار رسول خدا بگذارد و ضريح مقدس آن حضرت را با اشك ديده بشويد،حداقل در جايگاهى كه دخت گرامى پيامبر صلى الله عليه و آله پس از رحلت پدر بزرگوارش و در ايام آخر عمرش هر روز چند ساعت از وقت خويش را در آنجا به عبادت و گريه و ناله سپرى نمود،نماز بخواند و به ياد اشكهاى آن حضرت اشك بريزد.اما اينك نه از چنين محلى خبرى است و نه از بيت‌الأحزان در بقيع،اثرى.
آيا اصلاً بيت‌الاحزان در حقيقت وجود دارد يا يك موضوع موهوم و خيالى بوده و بجز در لسان بعضى از خطبا و گويندگان وجود خارجى نداشته است؟!
در اين مقاله برآنيم كه با مطالعات كم و ناقص خود،محل واقعى و تاريخ ساختمان بيت‌الاحزان را،تا آنجا كه از كتب حديث و تاريخ به دست مى‌آيد و گفتار كسانى را كه در