349صاحب«الملل و النحل»كه از سنّيان متعصّب است مى‌گويد:«هُوَ ذُو عِلمٍ غَزيرٍ و أدبٍ كاملٍ في الحِكمة و زهدٍ في الدّنيا وَ وَرَعٍ تامٍّ عَنِ الشّهوات....»
مالك بن انس-يكى از امامهاى چهارگانۀ اهل سنّت-مى‌گويد جعفربن محمّد از عباد و زهاد بزرگى بود كه براستى از خدا خشيت دارند.من در سفر حجّ همراه امام صادق عليه السلام بودم.آنگاه كه به ميقات رسيد،هنگام پوشيدن لباس احرام و گفتن تلبيه،ذكر معروف«لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ»ديگران به صورت عادى و معمولى لبيك گفتند،امّا حال امام صادق عليه السلام منقلب و دگرگون بود و هر چه مى‌خواست ذكر بگويد،صدا در گلويش ناتمام مى‌ماند و نزديك بود كه به زمين بيفتد.مالك مى‌گويد جلو رفتم و گفتم:اى فرزند رسول اللّٰه! راه و چارۀ ديگرى نيست،هر طور شده لبيك بگوييد.امام صادق عليه السلام فرمود:
«اى فرزند ابى عامر! چگونه به خود جرأت دهم و لبيك بگويم؟! لبّيك گفتن؛ يعنى خدايا! تو مرا به آنچه مى‌خوانى با كمال سرعت اجابت مى‌كنم و آماده در خدمتم.امّا من چگونه چنين بگويم و خود را بندۀ آماده به خدمت خدا بشمارم؟! اگر در جوابم گفته شود«لا لبّيك»چه كنم؟!» 1
ب - با علم الهى و فراوان خود آنچنان به نورافشانى در مورد تفسير قرآن،فقه،كلام، حديث و...پرداخت كه جاحظ-سنّى متعصّب و ضدّ شيعه-اعتراف مى‌كند كه:«جعفربن محمّد،الّذي مَلَأَ الدُّنيا علمُهُ و فِقْهُهُ...»
امام عليه السلام به تعليم حقايق اسلام و تبليغ مسألۀ امامت و ولايت،بيان احكام دين و تفسير صحيح آيات قرآن پرداخت و در اين موضوع‌ها و مسائل ديگر به پرورش شاگردانى بسيار همّت گماشت كه معروف است تعداد آنها به چهار هزار نفر مى‌رسيد. 2
به‌عنوان نمونه،به ذكر چند تن از شاگردان برجستۀ آن امام همام عليه السلام اكتفا مى‌شود:
1- اَبان بن تَغْلِب؛ از اصحاب امام سجاد،باقر و صادق عليهم السلام كه از آنان احاديث بسيار نقل كرده است.امام باقر عليه السلام به او فرمود: