311سبط بن جوزى، 1سيوطى، 2حاكم نيشابورى، 3احمدبن اعثم كوفى 4و جمال‌الدين ابى‌الحجّاج يوسف المزّى. 5
به جهت اختصار،به مطالب محمدبن جرير طبرى بسنده مى‌كنيم او مى‌نويسد:
«علت وفات و رحلت امام مجتبى عليه السلام اين بود كه معاويه هفتاد مرتبه آن حضرت را مسموم كرد وليكن اثر فورى و اساسى نگذاشت تا اين كه زهرى را به همراه بيست هزار دينار جهت مسموم نمودن آن حضرت براى جُعده دختر محمدبن اشعث‌بن قيس كندى فرستاد و ده قطعه باغ از باغهاى كوفه را به نام او كرد و همچنين وعده داد بعد از انجام مأموريت،او را به ازدواج پسرش يزيدبن معاويه درآورد.پس او در فرصتى خاص آن زهر را به خورد حسن بن‌على داد و مسمومش كرد.» 6
مورخ توانا،علامۀ بزرگوار باقر شريف قرشى مى‌نويسد:
جعده دختر اشعث‌بن قيس از خانواده‌هاى فرومايه،بسيار پست و فرصت‌طلب بود.او نسبت به امام مجتبى عليه السلام عقده داشت،شايد بدان جهت كه نتوانسته بود از آن حضرت فرزندى داشته باشد؛از اين‌رو وقتى زهر از سوى مروان رسيد و وعده‌ها را شنيد و پولها را مشاهده كرد،ارتكاب آن جرم بزرگ را پذيرفت و در روزى گرم و سوزان كه امام مجتبى عليه السلام روزه‌دار بود،به هنگام افطار زهر را در كاسۀ شير ريخت و به آن حضرت خورانيد.زهر بلافاصله روده‌هايش را پاره كرد و امام از شدت درد به خود مى‌پيچيد و مى‌فرمود: إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ . 7
آخرين روزهاى حيات آن حضرت،جنادةبن اميّه براى عيادت خدمتش آمد.او