114امام صادق عليه السلام است كه فرمود:

«مَا مِنْكُمْ أَحَدٌ يُصَلِّي صَلاٰةً فَرِيضَةً فِي وَقْتِهَا ثُمَّ يُصَلِّي مَعَهُمْ صَلاٰةً تَقِيَّةً وَ هُوَ مُتَوَضِّئٌ إِلاّٰ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا خَمْساً وَ عِشْرِينَ دَرَجَةً فَارْغَبُوا فِي ذَلِكَ»؛ ¹«احدى از شما نيست كه نماز واجبى را در وقت خودش بخواند سپس همان نماز را به صورت تقيّه،در حالى كه وضو دارد با آنان بخواند،مگر اينكه خداوند براى اين نماز تقيه‌اى،بيست و پنج درجه بنويسد.پس رغبت كنيد در اين امر.»

از اين روايت نيز مى‌توان استفادۀ صحت نمود؛زيرا نماز با آنان را مقيد به وضو مى‌كند و اين با بطلان نماز سازگار نيست.

البته در ميان اخبار به رواياتى برمى‌خوريم كه مفاد آنها بطلان نماز جماعت با آنان است و آنان را به منزله ديوار مى‌دانند و نماز را تنها با كسى تجويز مى‌كنند كه از نظر اعتقاد به حق،مورد وثوق و اطمينان باشد.مانند روايت ابى عبداللّٰه برقى كه گفت:

«كَتَبْتُ إِلَى أَبِي جَعْفَرٍ الثَّانِي عليه السلام أَ يَجُوزُ الصَّلاٰةُ خَلْفَ مَنْ وَقَفَ عَلَى أَبِيكَ وَ جَدِّكَ صلى الله عليه و آله فَأَجَابَ لاٰ تُصَلِّ وَرَاءَهُ»؛ ²«به موسى بن جعفر عليه السلام نوشتم:آيا اقتدا كردن به شخصى كه به پدر و جد تو توقف كرده است؟ (يعنى واقفيه؛كسانى كه بعد از امام صادق عليه السلام توقف كردند و امامت شخص ديگرى را نپذيرفتند) امام فرمود در نماز به آنها اقتدا مكن.»

و همينطور روايت زراره كه گفت:

«سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عليه السلام عَنِ الصَّلاٰةِ خَلْفَ الْمُخَالِفِينَ فَقَالَ مَا هُمْ عِنْدِي إِلاّٰ بِمَنْزِلَةِ الْجُدُرِ»؛ ³«از امام صادق عليه السلام دربارۀ اقتدا كردن در نماز به مخالفين پرسيدم،حضرت فرمود:اينها در نزد من به منزلۀ ديوارند.»

و نيز روايت على بن راشد كه گفت:

«قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام:إِنَّ مَوَالِيَكَ قَدِ اخْتَلَفُوا فَأُصَلِّي خَلْفَهُمْ جَمِيعاً فَقَالَ لاٰ تُصَلِّ إِلاّٰ خَلْفَ مَنْ تَثِقُ بِدِينِهِ»؛ ⁴«به امام صادق عليه السلام عرض كردم:دوستان تو مختلف هستند و من در نماز به همۀ آنها اقتدا مى‌كنم.امام فرمود:اقتدا نكن در نماز مگر به كسى كه دين و اعتقاد او مورد وثوق است.»