677
با محرم راز 1
مناجاتى از سيد مهدى شجاعى
خدايا! حلاوت حج را به ذائقه‌هاى مهجورمان بچشان و لبهاى عطشناك معرفتمان را از اقيانوس كران ناشناس حج بى نصيب مگذار.
خدايا! حج، عبادتى تمام و كمال است. ما را معرفتى تمام و كمال عنايت كن.
خدايا! اگر تو نياموزى، از كه بياموزيم؟ اگر تو عطانكنى، از كه طلب كنيم؟ اگر تو دست نگيرى، به كجا بياويزيم؟ و اگر تو نبخشايى، از كه استغفار كنيم؟
خدايا! به هنگام احرام، هشيارمان كن كه تهى از چه مى‌شويم؟ دست از چه مى‌شوييم؟ خرقه از كه مى‌گيريم؟ و ديدار كه را پيش رو داريم؟
خدايا! به هنگام احرام، وجودمان را از همه تعلقات و تعينات دنيوى خالى ساز و لباس عبوديت و بندگى ات را بر تنمان بپوشان.
خدايا! طواف، انگار كه گشتن پروانه وار به دور شمع خانه توست. به ما عاشقى بياموز و سوختن و خاكستر شدن. به ما سلوك بياموز و وصل گشتن و فنا شدن.
خدايا! به هنگام طواف، به ما چشمى عطا كن كه گردش فرشتگان را حول محور عرش ببينيم و تن را فرو گذاريم و با جانمان طواف كنيم.
خدايا! به ما چشم بصيرتى عطا كن كه امام و آقايمان را در طواف خانه‌ات ببينيم و دل معرفتى كه حضرتش را بشناسيم و دست ولايتى كه به دامنش بياويزيم.
خدايا! كسى كه با تو دست دهد، دست از غير تو مى‌شويد، و كسى كه دل به تو بسپارد دل از غير تو مى‌كند وكسى كه با تو بيعت كند، به پاى هيچ بتى سر نمى‌سايد و كسى كه دامن تو را به كف آرد، عنان و اراده و اختيار از كف مى‌دهد و هستى اش را به تو مى‌سپارد.
خدايا! ما را معرفت استلام عطا كن.
خدايا! مقام ابراهيم خليل، مقام دوستى و بندگى است و اين، شيرين‌ترين نوع بندگى