587حساب شيعيان 9 ذىحجه بوده، مجدداً در عرفات وقوف كنند. به آنها اظهار نموديم كه اين موضوع عملى نيست، سابقه هم دارد، در سالهايى كه اختلاف در رؤيت هلال بوده، هيچ وقت دولت عربى اجازۀ تعدد موقف را نداده بلكه اين امر را موجب ايجاد اختلاف و شقاق بين مسلمين مىداند و آن را شرعاً جايز ندانسته بلكه تقاضا كنندگان اين امر را مخالف وحدت مسلمين تشخيص داده سخت مجازات خواهند نمود و چون خود آنها نيز وقوف عرفات را ركن حج مىدانند سعى دارند وقوف آنها صحيح باشد و بهطورى كه خود ملك ابن السعود اظهار مىداشت اشخاص تيزبينى را مأمور رؤيت هلال مىكنند و در شهرهاى مختلف نجد در روز معيّن عدۀ زيادى مترصد رؤيت هلال هستند و تلگرافاتى از اطراف راجع به اين موضوع مىرسد و قاضى شرع در شهادت شهود دقتِ كافى به عمل مىآورد؛ لذا با اين سوابق عدم قبول فتواى حاكم شرع را مانند توهين خيلى شديدى تلقى خواهد نمود و اصرار در اين موضوع، علاوه بر اينكه مفيد نيست ممكن است براى حجّاج شيعه خطراتى داشته باشد.
خوشبختانه حضرت آقاى سيد ابوالحسن اصفهانى هم آقاى سيد ابراهيم شبّر را از طرف خود به حجاز اعزام فرموده بودند كه در اين قبيل اختلافات نظر حضرت آيةالله را به شيعيان ابلاغ نمايد. ايشان را ملاقات نموده در اين باب سخن به ميان آوردم. اظهار نمود كه حضرت آيةالله اصفهانى به ايشان دستور دادهاند در اين قبيل اختلافات اگر در نتيجۀ اين اختلاف معلوم شود كه تعدّد موقف ممكن است زيان يا خطرى براى حجّاج شيعه ايجاد نمايد، مطابق موقف محل عمل كنند و چون نظر حضرت آيةالله هم همين بود، قرار شد آقاى سيد ابراهيم شبر امر ايشان را به حجّاج ابلاغ كنند. اينجانب و آقايان ديگر نيز هر يك به نوبۀ خود اين موضوع را به حجّاج حالى نموديم و قرار شد امسال اين موضوع را ابداً مطرح نكنند كه اختلافى بين سنّى و شيعه رخ ندهد و خطرى متوجه حجّاج ايرانى نگردد. ولى بعداً آگهى يافتيم كه عدهاى از ايرانيان به زبان فارسى عريضه به ملك ابن سعود نوشته، تقاضا كردهاند به آنها اجازه دهند روز چهارشنبه را هم كه به حساب ايران 9 ذىحجه و به حساب حجاز عيد قربان بود، براى وقوف به عرفات بروند. ملك از اين تقاضا سخت متغيّر شده به رييس شهربانى دستور داده بود نويسندگان عريضه را گرفته، حبس نموده،