307طورى كه وصف آن در توان من نيست و هيچگاه خاطرۀ آن را فراموش نخواهم كرد و پس از آن نيز گاهى كه ياد آن صحنه مىافتم، منقلب مىشوم. چنانكه در جلسۀ شوراى هماهنگى بعثه - كه قبلاً گذشت - مقرّر شده بود سه نفر از مداحان اهل بيت عليهم السلام مداحى و مرثيه سرايى كردند: يكى پيش از دعا، يكى در بين دعا، سومى هم پس از پايان دعا، والحقّ كه سنگ تمام گذاشتند و جانها را با آب توبه و سيلاب اشك شستشو دادند.
البته برخى مسامحات هم صورت گرفت كه اميد است تكرار نشود. به كار بردن برخى تعبيرات كه در شأن معصومان عليهم السلام نيست و بى احترامى به آنهاست، نيز پايين آوردن منزلت و عظمت اندوختۀ خدا حضرت ولىّ عصر (عجّل الله تعالى فرجه) كار درستى نيست؛ مثلاً يكى از مداحان خطاب به يكى از معصومان عليهم السلام گفت: «قربونِ ابروهات بشم من!» و ديگرى خطاب به مردم: «مواظب باش، ممكن است آنكه كنار تو نشسته، امام زمان باشد».
همچنين ذيل دعاى عرفه خوانده شد كه البته اين ذيل از سخنان حضرت سيدالشهداء عليه السلام نيست، بلكه از منشآت ابن عطاء الله اسكندرانى است. 1
يكى از كارهاى جالب توجه برخى زائران ايرانى اين بود كه با تلفن همراه با بستگان خود در ايران تماس گرفتند و آنها را به شنيدن لحظاتى از مراسم دعاى عرفه دعوت، و بدين گونه فضاى معنوى عرفات را به نزديكان خود منتقل مىكردند.
به هر حال، از آنجا كه مراسم دعاى عرفه بعثه شور و حالى وصف ناشدنى داشت، من اشعارى را كه مداحان گرامى در اين مراسم در چادر بعثه در صحراى عرفات خواندند، يادداشت كردم كه در ذيل مىآيد: چراغ قلب حرم آفتاب كعبه كجايى؟
بيا يابن الحسن، بيا يابن الحسن