200زيست بناز» ترجمه شده است و از همه مبسوطتر سخن فرهنگ معاصر عربى - فارسى است:
نَعْمة: زندگى راحت، زندگى بى دغدغه... گشادگى، آسايش... خشنودى، برخوردارى، تمتّع، بهرهمندى.
نِعْمة: نعمت، بركت، لطف، بخشايش، فضل، خير، فيض، توفيق. 1
از آنچه ملاحظه شد، تفاوت معنايى اين دو واژه و عدم ترادف آنها معلوم مىشود.
اينك برخى ترجمهها كه «نَعمت» را در آيۀ اوّل به اشتباه «نِعمت» ترجمه كردهاند:
دكتر امامى «و نواختى كه در آن خوش مىبودند» (ايشان نِعمت را هم «نواخت» ترجمه كرده است).
دكتر فولادوند، ويرايش دوم؛ «و نعمتى كه از آن برخوردار بودند».
دكتر مجتبوى، ويرايش دوم: «و نعمتها و آسايشى كه در آن برخوردار بودند».
خرّمشاهى، ويرايش دوم: «و نعمتى كه در آن خوش و خرّم بودند».
انصارى: «ونعمتى را كه در آن بهرهمند بودند».
ابوالقاسم پاينده: «و نعمتى كه در آن متنعّم بودند».
ياسرى: «و نعمتى كه در آن برخوردار و شاد بودند».
مصباح زاده: «و نعمتى كه بودند در آن متنعمان».
بهبودى: «و نعمتها كه در آن به شادمانى و عشرت مىگذراندند».
پورجوادى: «و نعمتى كه از آن برخوردار بودند».
معزّى: «و نعمتى كه بودند در آن برخورداران».
عمادزاده: «و چه ناز و نعمت فراوانى كه داشتند...».
خرّم دل: «و نعمتهاى فراوان (ديگرى) كه در آن شادان و با ناز و نعمت زندگى مىكردند».
ولى به نظر مىرسد ترجمۀ ابوالفتوح رازى بى ايراد و يا كم ايراد باشد:
و نازى كه ايشان در آن با بطر و اشر بودند و معجب و بنشاط بودند از آن.