164كرد. او هم خانه را از (سنگ) پنج كوه بنا كرد. كوه حرا، ثَبير، لبنان، طور و حمر.»

البته داستان آفرينش داستانى نغز و دلكش است و قرآن آنرا با بيان‌هاى متنوع به بشر تعليم داده است گاهى مى‌فرمايد: اَللّٰهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ؛ ¹ «خدا موجودات را مى‌آفريند آنگاه ديگربارشان باز مى‌گرداند.» يا يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمٰاءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ ؛ ² «كار را از آسمان تا زمين سامان مى‌دهد پس بسوى او بالا مى‌رود.»يا وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيّٰامٍ وَ كٰانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمٰاءِ؛ ³ «اوست كه آسمان‌ها و زمين را در شش روز آفريد و عرش او بر روى آب بود.» يا در سورۀ نازعات (33 - 27) به خلقت آسمان، شب، آب و كوه‌ها اشاره مى‌كند. يا اين‌كه به پديدۀ دخان اشارتى دارد. ⁴ اما بجز اين‌ها، قرآن به مسألۀ دحوالارض يا انبساط زمين هم اشاره‌اى دارد: وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰاهٰا ؛ ⁵ «و پس از آن زمين را بگسترد.» دحوالارض از نقطه‌اى شروع مى‌شود كه طبعاً آن منطقه مركز زمين خواهد بود، مركز زمين جايى جز كعبه نيست. ⁶

قصه ساختن بيت‌اللّٰه الحرام و نحوه تكوّن آن در فرمايشات معصومين ذكر شده است. امام باقر عليه السلام با اشاره به آيۀ وَ كٰانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمٰاءِ مى‌فرمايد: ⁷

«آب كه محل عرش الهى بود بر هوا قرار داشت و غير اينها مخلوقى نبود. چون خدا اراده فرمود زمين را بيافريند به بادها دستور داد تا به آب برخورد كنند موجى پديد آمد روى آن كف‌هاى فراوانى بود، آنها را در محل بيت جمع نمود تا كوهى از كف جمع شد سپس از آنجا زمين را گستراند.»