102اين حالت هيچ خوف، هراس و بيمى به بنده راه پيدا نخواهد كرد. جان آدمى سرشار از امنيت و آرامش خواهد شد. لذا باطن كعبه به حسب مراتب انسانى، مقام قلب خواهد بود و سالكى كه تمام آداب آن را به جاآورد، از نزاعها، معارضه‌ها و ناامنى‌ها رهايى يافته به بهشت بندگى، آسايش و آرامش وارد خواهد شد. پيداست كه در قلب انسان دو چيز نگنجد. لذا انسان فقط مى‌تواند به يك منزل درآيد. زيرا در يك لحظه نمى‌توان در دو منزلگاه آرميد. كسى كه به خانه خدا، يعنى مقام قلب و مرتبۀ تسليم درآيد از بيمها رهايى جسته، به آرامش و امنيت دست يابد. ¹

روايات متعددى در ارتباط با آيه مزبور وجود دارد. در حديثى به اين نكته اشاره مى‌شود كه مراد امنيت حرم است و اين امنيت اختصاصى به بيت اللّٰه الحرام ندارد. از سوى ديگر اين امنيت اختصاصى به انسان هم ندارد و حتى حيوانات وحشى و پرندگان را هم در برمى‌گيرد. پس هر موجود زنده‌اى كه به حريم حرم وارد شود، از سخط و غضب الهى در امان است.

امام صادق عليه السلام فرمود:

«قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً الْبَيْتَ عَنَى أَمِ الْحَرَمَ؟ قَالَ: مَنْ دَخَلَ الْحَرَمَ مِنَ النَّاسِ مُسْتَجِيراً بِهِ فَهُوَ آمِنٌ مِنْ سَخَطِ اللَّهِ وَ مَنْ دَخَلَهُ مِنَ الْوَحْشِ وَ الطَّيْرِ كَانَ آمِناً مِنْ أَنْ يُهَاجَ أَوْ يُؤْذَى حَتَّى يَخْرُجَ مِنَ الْحَرَمِ».

«عبداللّٰه بن سنان از امام صادق عليه السلام دربارۀ اين آيۀ كه «هر كه وارد آن شود ايمن است» پرسيد: خداوند، حرم را قصد كرده است يا كعبه را؟ فرمود: هر كس از آدميان به صورت پناهنده وارد حرم شود، از خشم خدا اين است و هر حيوان وحشى وارد آن شود ايمن از آن است كه مورد هجوم يا آزار قرار گيرد تا اينكه از حرم بيرون رود» ²