504مكان، دستخوش تحريف و تغيير گردد و قيافۀ واقعى خود را از دست بدهد.

روى اين جهات، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، در سال دهم هجرت، از طرف خدا مأموريت يافت، كه در آن سال شخصاً در مراسم حج شركت جويد، و عملاً مردم را به تكاليف خود آشنا سازد، و هرگونه شاخه‌هاى كج و معوجى را كه روى علل يادشده، بر پيكر اين عبادت روييده بود، ببرد، و حدود «عرفات» و «منى» و موقع كوچ از آنها را به مردم تعليم كند. اين سفر، بيش از آنكه جنبه سياسى و اجتماعى داشته باشد، جنبۀ تعليمى داشت.

پيامبر صلى الله عليه و آله در يازدهمين ماه اسلامى (ذو القعدة) دستور داد كه در شهر مدينه و ميان قبايل اعلان كنند كه پيامبر صلى الله عليه و آله امسال، عازم زيارت خانۀ خدا است. اين اطلاعيه، شوق و علاقۀ فراوانى را در دل گروه عظيمى از مسلمانان برانگيخت و به دنبال آن، هزاران نفر در اطراف مدينه خيمه زدند و همگى در انتظار حركت پيامبر صلى الله عليه و آله بودند. ¹

پيامبر صلى الله عليه و آله در بيست و ششم ذى القعده،«ابو دجانه» را جانشين خود در مدينه قرار داد، و در حالى كه بيش از شصت قربانى همراه داشت، به سوى مكه حركت نمود. وقتى به «ذى الحليفه» (نقطه‌اى كه «مسجد شجره» نيز در آنجا قرار دارد) رسيد با پوشيدن دو پارچۀ ساده از مسجد «شجره» احرام بست، و هنگام بستن احرام، دعاى ²معروف احرام را كه «لبيك» و پاسخ به نداى ابراهيم است، قرائت نمود. و نيز هر موقع سوارى را مى‌ديد و يا در بلندى و سرازيرى قرار مى‌گرفت، «لبيك» مى‌گفت. وقتى به نزديكى مكه رسيد، «لبيك» را قطع كرد، روز چهارم وارد مكه شد، و يكسره راه مسجد را پيش گرفت و از باب «بنى شيبه» وارد مسجد الحرام شد؛ در حالى كه خدا را حمد و ثنا مى‌گفت و به ابراهيم درود مى‌فرستاد.

وقتى هنگام طواف، برابر «حجر الأسود» قرار گرفت، نخست آن را