415
حوادث سال هشتم هجرت
34 جنگ موته
در اوايل سال هشتم كه در بيشتر نقاط حجاز امنيت نسبى پديد آمده، و نداى توحيد به بسيارى از نقاط گسترش يافته بود و ديگر نفوذ يهود در شمال، و حملات قريش در جنوب اسلام و مسلمانان را تهديد نمى‌كرد؛ پيامبر صلى الله عليه و آله به فكر افتاد كه فشار دعوت خود را متوجۀ مرزنشينان شام كند، و قلوب مردمى را كه در آن روزها زير سلطۀ قيصر روم بسر مى‌بردند، به آئين اسلام متمايل سازد. براى همين منظور، «حارث بن عميرِ» ازدى را با نامه‌اى روانۀ دربار فرمانرواى شام نمود. فرمانرواى مطلق شامات در آن روز، «حارث بن ابى شمر» غسانى بود كه به دست‌نشاندگى از طرف قيصر، در آنجا حكومت مى‌كرد. وقتى سفير پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شهرهاى مرزى شام گرديد «شرحبيل» كه فرماندار سرزمين‌هاى مرزى بود، از ورود سفير آگاه گرديد؛ و او را در دهكدۀ «موته» دستگير نمود.
پس از بازجويى كاملى كه از سفير پيامبر صلى الله عليه و آله به عمل آمد، وى اقرار كرد كه حامل نامه‌اى است از جانب پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به فرمانرواى مطلق شامات، يعنى «حارث غسانى». فرماندار برخلاف تمام اصول انسانى و جهانى - كه جان و خون سفير در تمام نقاط جهان محترم است - دستور داد دست و پاى او را بستند، و او را كشتند.
پيامبر صلى الله عليه و آله از جنايت «شرحبيل» آگاه گرديد، و از كشته شدن سفير سخت ناراحت شد، و مسلمانان را از اين اعمال ناجوانمردانه آگاه ساخت. از اينرو سربازان خود را براى گرفتن انتقام از اين زمامدار خودسر كه سفير اسلام را كشته