359
29 يك سفر مذهبى و سياسى!
سال ششم هجرت، با حوادث تلخ و شيرين خود مىرفت كه پايان يابد. ناگهان، پيامبر صلى الله عليه و آله در رؤياى شيرينى، ديد كه مسلمانان در «مسجد الحرام»، مشغول انجام مراسم خانۀ خدا هستند. پيامبر صلى الله عليه و آله خواب خود را به ياران خويش گفت،و اين را به فال نيك گرفت كه مسلمانان در همين نزديكىها به آرزوى ديرينۀ خود خواهند رسيد. 1
چيزى نگذشت كه به مسلمانان دستور داد كه آمادۀ «عمره» شوند، و از قبايل مجاور كه هنوز به حال شرك باقى بودند، دعوت كرد، كه با مسلمانان همسفره گردند. از اينرو، اين خبر در همۀ نقاط عربستان انتشار يافت كه مسلمانان در ماه «ذى القعده» به سوى مكه حركت مىكنند و مراسم «عمره» را انجام مىدهند.
اين مسافرت روحانى علاوه بر مزاياى معنوى و روحى، يك سلسله مصالح اجتماعى و سياسى را در برداشت و موقعيت مسلمانان را در شبه جزيره بالا مىبرد و باعث انتشار آئين يكتاپرستى در ميان ملت عرب مىگشت.
اولاً: قبايل مشرك عرب تصور مىكردند كه پيامبر صلى الله عليه و آله با تمام عقايد و مراسم ملى و مذهبى آنان، حتى فريضۀ «حج» و «عمره» كه يادگار نياكان آنها است،