347
حوادث سال پنجم هجرت
28 آخرين لانه فساد
نخستين سالى كه پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله وارد شهر مدينه شد، براى پايان دادن به تمام دسته‌بندى‌ها و اختلافات داخلى، يك سند زنده و منشور محكمى براى مدينه و حومۀ آن تنظيم فرمود. اوسيان و خزرجيان عموماً و يهوديان اين دو قبيله خصوصاً متعهد شدند كه از منطقۀ مدينه دفاع نمايند. 1
از طرفى، پيامبر صلى الله عليه و آله با يهوديان مدينه پيمان ديگرى بست؛ و آن اينكه: طوايف گوناگون يهود، عموماً متعهد شدند كه اگر ضررى به رسول خدا صلى الله عليه و آله و ياران او برسانند، و يا اسلحه و مركب در اختيار دشمن بگذارند، پيامبر صلى الله عليه و آله در اعدام آنها و ضبط اموال و اسير كردن زنان و فرزندان ايشان دستش باز باشد.
ولى تمام طوايف سه‌گانۀ يهود به عناوين گوناگون پيمان را نقض كرده و آن را ناديده گرفتند. «بنى قينقاع» مسلمانى را كشتند و «بنى النضير» نقشۀ كشتن پيامبر صلى الله عليه و آله را طرح كردند. و پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله آنها را مجبور كرد كه جلاى وطن كنند، و از محيط مسلمانان بيرون روند. طايفۀ «بنى قريظه»، هم در كوبيدن اسلام، با سپاه عرب صميمانه همكارى كردند. اكنون بايد ديد رهبر عاليقدر اسلام، «بنى قريظه» را چگونه ادب و تنبيه مى‌كند؟!