106مخصوصى: «يا صباحاه» آنان را از اين پيشامد با خبر مى‌سازد. ¹

قريش كه كم و بيش از آئين او مطلع و آگاه بودند، اين بار با شنيدن اين جمله آن چنان ترس دل آنان را فراگرفت كه يكى از سران كفر (ابو لهب) سكوت مردم را شكست، روى به آن حضرت نمود و گفت: واى بر تو ما را براى همين كار دعوت نمودى؟ سپس جمعيت متفرق شدند.

استقامت در راه هدف

رمز موفقيت هر فردى در گروِ دو چيز است:

اول: ايمان به هدف؛

دوم: استقامت و كوشش در طريق نيل به آن؛

ايمان همان محرك باطنى است كه خواه‌ناخواه انسان را به سوى مقصد مى‌كشاند، و مشكلات را در نظر او آسان مى‌سازد، و شب و روز، وى را براى نيل به مقصد دعوت مى‌كند؛ زيرا هر گاه انسان ايمان داشت كه سعادت او در گروِ هدف مشخصى است، قهراً نيروى ايمان او را به سوى هدف (با تمام مشكلاتى كه دارد) مى‌كشاند. مثلاً بيمارى كه بهبودى خود را در خوردن داروى تلخ مى‌داند، آن را به آسانى مى‌خورد؛ غواصى كه يقين دارد كه زير امواج دريا جواهرات گرانبهائى وجود دارد، بدون دغدغه، خود را در كام امواج دريا مى‌افكند، و پس از دقايقى پيروزمندانه از دل موج‌ها بيرون مى‌آيد.

قرآن مجيد، اين مطلب را كه (رمز كاميابى، ايمان به هدف و استقامت در طريق آن است) با جملۀ كوتاهى بيان نموده، آنجا كه مى‌فرمايد:

إِنَّ الَّذِينَ قٰالُوا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقٰامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلاٰئِكَةُ أَلاّٰ تَخٰافُوا وَ لاٰ تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ ؛ ² به راستى كسانى كه ايمان به خدا آورده‌اند، سپس در طريق تحصيل آن استقامت و بردبارى نشان داده‌اند (به طور مسلم به هدف خواهند