75اصول كلى ذيل، هميشه مورد توجه بوده است:
1- مسؤوليت الهى در تعليم و تربيت انسانها.
2- از هر وسيله و ابزار تبليغى كه با اهداف دين سازگار بود و از هر شرايطى براى تربيت افراد به خوبى استفاده مىشد.
3- در روابط اجتماعى، اصل، تربيت اشخاص و تأثيرگذارى مثبت بر آنها بود، هرچند كه با امام دشمن بودند.
4- تواضع و محبت و بخشش در رفتارهاى اجتماعى از اصول بنيادى بودند. براى همين جهت هيچ گاه در صدد انتقام بر نيامدند. اين موضوع در تمام رفتارهاى امامان مشاهده مىشود.
5- ائمه به همه افراد جامعه به عنوان مسلمان مىنگريستند و تلاش براى تربيت آنها را وظيفه الهى خود مىدانستند و ازخداوند مىخواستند كه هدايت شوند. به عنوان مثال به دعاهاى صحيفه سجاديه و دعاى امام زمان(ع) «اللهم ارزقنا توفيق الطاعة و بعد المعصية ...» مراجعه شود. به طور كلى در نمازها و مناجاتهاى خود از امت اسلام غافل نبودند. تذكر وخيرخواهى را هميشه مد نظر داشتند.
6- افراد و طبقات مختلف جامعه درنظرگاه تربيتى ائمه، از جايگاه يكسانى برخوردار بودند. يعنى براى تربيت همه مىكوشيدند. اين حق را براى همگان مسلم و قطعى مىدانستند كه اگر بخواهند از آثارتربيتى و رفتارهاى ارشادى امام بهرهمند شوند، چون باران رحمت كه براى همگان و همه سرزمينها نازل مىشود، هيچ گاه احسان خود را از كسى دريغ نكردند. مگر آنكه خود نخواهد و يا شرايط سياسى اجازه ندهد.
7- از انزوا و دورى از جامعه به طور جدى پرهيز مىكردند. بر اين تلاش بودند كه در متن جامعه حضور يافته و با مردم معاشرت نيكو داشته باشند. مگرآنكه حاكمان و يا شرايط پديد آمده از سوى آنها اجازه ندهد. روابط اجتماعى