74على، همسرى فاطمه با على به دستورخداوند... همه و همه براى معرفى نقش هدايتى و تربيتى حضرت على(ع) درجامعه بود و او مصداق كامل آيات قرآن قرارگرفت. چنانكه ابن عباس گويد: سيصد آيه درباره حضرت على نازل شده است. هيچ خطاب يا ايها الذين آمنوا نيست مگر آنكه على(ع) مصداق برتر آن است. كتابهاى متعددى در اين خصوص نوشته شده است. 1تربيت امام على(ع) از سوى خداوند به رسول خدا(ص) واگذار شد و آن حضرت نيز او را آن گونه تربيت كرد كه خداوند خواسته بود. براى اين جهت برادرى و سپس برابرى باسول خدا(ص) ويژه او گرديد. اينها همه براى آن بود كه مسؤوليت تربيت جامعه پس از رسول خدا (ص) به او سپرده شد. رسول خدا (ص) امام حسن وامام حسين وديگرامامان را نيز براى تحقق همين هدف معرفى كرد كه دركتابهاى حديث به روشنى بيان شده است.
از اين رو نقش تربيتى ائمه پس از رحلت رسول خدا(ص) درجامعه آغاز شد. اگر جريان سقيفه پيش نمىآمد و حكومت در اختيار معصومين بود، اين نقش تربيتى به خوبى انجام مىشد. اما جريان سقيفه و غصب خلافت، مشكلات بسيارى را پديد آورد.
پس از حضرت على(ع) نيز هر امامى به وسيله امام پيش از خود تعليم و تربيت شد. فلسفه سلسله امامت نيز همين است كه هر امامى به وسيله امام پيش از خود تربيت شود كه امام را معلمى جز امام شايسته نيست.
مبانى كلى
هر چند روش تربيتى امامان نسبت به افراد و طبقات اجتماعى مختلف بود، با هركس برحسب آمادگى و شرايط روحى خودش رفتار مىكرد، اما در هر صورت