264 عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبٰا قُرْبٰاناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِمٰا .... ¹

دومين قربانى مربوط به حضرت نوح بود كه پس از طوفان، بعضى از حيوانات موجد را قربانى كرد. سومين قربانى نيز مربوط به حضرت ابراهيم (ع) است كه به دستور خداوند، مى‌خواست پسرش را قربانى كند: قٰالَ يٰا بُنَيَّ إِنِّي أَرىٰ فِي الْمَنٰامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ ²... و... . ³

تا اينكه پيامبر عالى‌قدر اسلام، يك صد شتر در حجّة الوداع قربانى كرد: 66 شتر از طرف خود و 34 شتر براى حضرت على (ع) ⁴... اين عمل پيشينه‌دار و عظيم، داراى اسرار و حكمت‌هايى است كه به بعضى از آنها اشاره مى‌شود:

يك. تقرّب و تقوا

«قربانى»، عبارت است از: هر عملى كه انسان به وسيلۀ آن خود را به خدا نزديك مى‌كند و ذبح حيوان در روز دهم ذى‌الحجه، عبادت خالصانه‌اى است كه باعث تقرّب و نزديكى بيشتر انسان، به آفريدگار خود و نشانه تقوا و پرهيزگارى است.

در واقع عبادات و مناسك دينى - به خصوص قربانى- عامل تقرّب انسان به حق تعالى است؛ قرآن مى‌فرمايد: واُتلُ عليهم نبأ ابنى آدم بالحقّ اذْ قَرّبا قرباناً فتقّبل من احد هما ...؛ «به حقيقت، حكايت دو پسر آدم را بر آنان بخوان كه تقرّب جستند به قربانى [پس] از يكى پذيرفته شد ... ⁵».