159مورد ويژه زنان عبارت است از: پوشاندن صورت.

حج‌گزار با احرام امورى را بر خود حرام و ممنوع مى‌كند و متعهد مى‌شود مرتكب آنها نگردد. امام صادق (ع) در بيان سر محرمات احرام مى‌فرمايد: «حاجى به هنگام احرام حج و عمره، بايد بر خود حرام كند هر آنچه او را از ذكر و ياد خدا باز مى‌دارد و به ديگرى مشغول مى‌سازد و يا مانع از اطاعت و عبادت خداوند مى‌گردد: «و احرم عن كل شيء يمنعك عن ذكر الله عزوجل و يحجبك عن طاعته» ¹

سرّ محرمات در «اسرار احرام» نهفته است و هر حكمت و سرّى كه در احرام باشد، محرمات احرام مانع تحقق آن آنها است.

حقيقت احرام «كُلُّ شَيْءٍ هٰالِكٌ إِلاّٰ وَجْهَهُ» است؛ احرام «فراموش كردن حيات حيوانى و دل مشغولى به حيات طيبه» است؛

حقيقت احرام تمرين جديت است؛

احرام «تمرين يكى بودن، يكى شدن و در نهايت به يك حقيقت و از كثرت به وحدت رسيدن» است؛

احرام «بستن ميثاق با رب العالمين» است؛

احرام «مظهر جمال و جلال الهى شدن و راه يافتن به مقام انسان كامل» است.

اما محرمات موانع و حجاب‌هايى است كه حج‌گزار را از نيل به اين حقايق باز مى‌دارد و در دام دل سپردگى به غير خدا، گرفتار مى‌سازد از اين‌رو دست يافتن به سرّ احرام، درترك محرمات احرام نهفته است.