116فضيل بن يسار گويد: از حضرت صادق عليه السلام پرسيدم: آيا دوستى و دشمنى از ايمان است؟
امام در پاسخ فرمود:
آيا ايمان چيزى جز دوستى و دشمنى است؟!
پس آيۀ هفت از سورۀ حجرات را تلاوت كرد:
خداوند ايمان را محبوب شما قرار داده و آن را در دلهاى شما زينت بخشيده، و كفر و فسق و گناه را مبغوض شما قرار داده است، آنها كه چنيناند، راه يافتگانند. 1در روايت ديگرى امام صادق عليه السلام فرمود:
هركس دوستى و دشمنىاش بر مبناى دين نباشد، دين ندارد. 2مسلمان كسى است كه براساس معيارهاى اسلام، دوست انتخاب كند و براساس موازين دينى دشمنى نمايد. كسانى كه اسلام را معيار دوستى و دشمنى خود قرار ندادهاند، در واقع، مسلمان نيستند، هر چند مدعى اسلام باشند.
دوستى ما با مسلمانان جهان بويژه آنها كه براى احياى اسلام و تشكيل حكومت اسلامى در جامعۀ خود به پا خاستهاند و نيز دشمنى ما با مستكبران و آمريكا، تنها يك شعار سياسى نيست، بلكه انجام واجب شرعى و اداى تكليف الهى است.
از طرف ديگر دشمنى با دوستان خدا و دوستى با دشمنان خدا از