61حضرت سكوت نمود و پاسخى نداد، تا آنكه روزى در طواف به همراه آن بزرگوار بودم، فرمود: اى ميسر! به من براى پاسخ به آن پرسشت اذن داده شد.
عرض كردم: آنچه فرموديد در كجاى كتاب خداست؟!
فرمود: در سورۀ الرحمن، آنجا كه مىفرمايد:
فَيَوْمَئِذٍ لاٰ يُسْئَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَ لاٰ جَانٌّ ؛ يعنى: «در آن روز هيچ انسان و پرى (از ميان شما) دربارۀ گناه خود بازخواست نخواهد شد»!
ميسر مىگويد: عرض كردم: واژۀ «منكم» در اين آيه نيست! فرمود:
نخستين كسى كه آن را تغيير داد عثمان خليفۀ سوم بود زيرا آن را به زيان خود و پيروانش مىيافت! اگر واژۀ «منكم» در آيه نباشد عقاب خدا از آفريدگانش ساقط مىشود، اگر در آن روز هيچ انسان و پرى از گناهش بازخواست نشود پس خدا چه كسى را عقوبت خواهد كرد؟! 1
نخست بايد دانست كه سند اين روايت جدّاً ضعيف است، زيرا ميسر نامى كه راوى اين حديث از امام رضا (ع) است، و حنظله نامى كه از وى روايت كرده است هر دو مجهول و ناشناختهاند، و نمىتوان به روايت آنان اعتماد كرد.