52مىكند و اين به معناى آن است كه قرآن كريم تا روز قيامت از هرگونه تحريف و تغيير مصون و همواره از هر گونه كژى و ناراستى بركنار خواهد بود.
زيرا اگر امكان تحريف و تغيير در آن وجود داشته باشد و پارهاى كژىها و ناراستىها در آن راه يابد ديگر تمسّك به آن نمىتواند واجب، و ضامن هدايت مردم تا روز قيامت به شمار رود. بلكه در اين صورت تمسّك به آن خود زمينهساز گمراهى و مانع هدايت مردم خواهد بود.
د - احاديث عرض
در ميان منابع روايى شيعه و اهل سنّت احاديث فراوانى به چشم مىخورد كه بر ضرورت عرضۀ احاديث به قرآن كريم و سنجش ميزان درستى و اعتبار آنها با كتاب خدا تأكيد مىكند. به عنوان نمونه، از رسول خدا (ص) روايت شده است كه در خطبۀ خويش فرمود:
«أَيُّهَا النَّاسُ مَا جَاءَكُمْ عَنِّي يُوَافِقُ كِتَابَ اللَّهِ فَأَنَا قُلْتُهُ وَ مَا جَاءَكُمْ يُخَالِفُ كِتَابَ اللَّهِ فَلَمْ أَقُلْهُ»؛ 1يعنى: «اى مردم! هر چه از من به شما رسيد كه با كتاب خدا سازگار بود من آن را گفتهام، و هر چه به شما رسيد كه با قرآن ناسازگار بود من آن را نگفتهام».