28نهى كند فرمود:

هر كس دوست دارد كه خدا و پيامبرش او را دوست بدارند بايد به راستى سخن گويد و امانت‌دار باشد و همسايۀ خود را آزار نكند. ¹ ابن حبان در صحيح خود بابى را با عنوان ذكر ما يستحبّ للمرء التبرّك بالصالحين و أشباههم ²و بابى را با عنوان ذكر إباحة التبرّك بوضوء الصالحين من أهل العلم ³ گشوده و احاديثى را در اين باره گرد آورده است.

گويا با نظر به اين آيات و روايات است كه بسيارى وهابيان ناگزير به تفكيك شده‌اند و تبرّك جستن و استشفاى به آثار پيامبر (ص) در زمان آن حضرت را روا مى‌شمارند امّا پس از آن حضرت و در زمان ما را روا نمى‌دانند! در حالى كه چنين تفكيكى به هيچ روى منطقى و قابل قبول به نظر نمى‌رسد؛ زيرا بدون ترديد آثار منتسب به پيامبر (ص) پس از وفات آن حضرت انتساب خود را از دست نمى‌دهند و به خاطر همين انتساب بر بركات معنوى خويش باقى هستند.

از اين گذشته، از نظر تاريخى ترديدى نيست كه صحابۀ پيامبر (ص) پس از وفات آن حضرت به آثار بر جا مانده و قبر مطهّر آن حضرت تبرّك مى‌جستند و استشفا مى‌نمودند. تا جايى كه بخارى در صحيح خود