65كه پس از سالهاى مصيبتبار زندگى در شعب ابىطالب، پس از شكنجهى يارانى چون بلال و عمار و ياسر و سميّه و عبداللّٰهبنمسعود و ديگران، پس از راهپيمايى طولانى و پُرمشقت و بىحاصل رسول خدا صلى الله عليه و آله در ميان قبايل مكه و طائف، بيعت عقبه با اهل يثرب واقع شد و هجرت پُربركت به مدينةالرسول صلى الله عليه و آله پيش آمد و دولت اسلامى تشكيل شد.
در اينجا بود كه پيروزى بدر و شكست احد و محنت خندق و آزمايش حديبيه اتفاق افتاد. اينجا بود كه اخلاص و جهاد پيروزى آفريد، و مالدوستى و غنيمتطلبى ناكامى آورد. اينجا آيهآيهى قرآن نازل شد و خشتخشت بناى فرهنگ و تمدن و حيات طيبهى اسلامى، كار گذاشته شد. مسلمان با تدبر در اين گذشته و زيستن در لحظهلحظهى آن، با آينده نيز پيوندى سازنده مىيابد، راه زندگى و هدف آن را مىشناسد، به خطرات راه پى مىبرد، فرداى اين حركت را بالمعاينه مىبيند و خود را براى پيمودن آن آماده مىسازد و بر ترديد ناشى از احساس ضعف و حقارت و ترس از دشمن فايق مىآيد؛ و اين همه، از بركات حج است.
از آنچه گفتيم، مىشود فهميد كه چرا استعمارگران ديروز و سردمداران سلطهى استكبار جهانى امروز، اين همه از پيوند فكرى و عاطفى مسلمين با گذشتهى خود بيمناك و با آن در ستيزند. آرى، اين پيوند با گذشته است كه حال و آينده را رقم مىزند.
ناخشنودى استكبار از بازگشت ملتها به گذشتهى افتخارآميز خود
پس از پيروزى انقلاب اسلامى و تشكيل جمهورى اسلامى در ايران و اعلام اينكه ملت ايران درصدد است جامعهيى بر اساس ارزشهاى اسلامى بسازد و در آن مقررات اسلامى را تحقق بخشد، موج تبليغات بوقهاى تبليغاتى شرق و غرب و وابستگانشان، جمهورى اسلامى را به نام بنيادگرا و كهنهپرست و روبهگذشته و عناوينى از اين قبيل، بشدت مورد حمله قرار داد و به نام نوگرايى، از اينكه ايران اسلامى مىخواهد پايبند به سنتهاى گذشته باشد، انتقاد كرد؛ و اين در حالى بود و هست كه نظامهاى مرتجع و مستبد و پايبند سنتهاى پوسيده كه هرگز بويى از مفاهيم نوين عالم مانند آزادى و دموكراسى و حقوق بشر استشمام نكرده و در شرق و غرب جهان كم نيستند، هيچگاه به آن نامها مورد