77ابن أعثم مى‌نويسد: «زياد، دائماً در پى شيعيان بود و هركجا آنان را مى‌يافت به قتل مى‌رساند، به‌طورى كه شمار زيادى را كشت. او دست و پاى مردم را قطع و چشمانشان را كور مى‌كرد. البته خود معاويه نيز جماعتى از شيعيان را به قتل رساند. ¹

معاويه خود دستورِ به دار آويختن گروهى از شيعيان را صادر كرد. ² زياد شيعيان را در مسجد جمع مى‌كرد، تا از على عليه السلام اظهار بى‌زارى جويند. ³ او در بصره نيز در جستجوى شيعيان بود و با يافتن آنها آنان را به قتل مى‌رساند. ⁴ عده‌اى از صحابه و تابعين به دستور معاويه به شهادت رسيدند.

در سال 53هجرى معاويه حجر بن عدى و اصحابش را به قتل رساند و او اولين كسى بود كه به همراه اصحابش به شيوۀ قتل صبر در اسلام كشته شد. ⁵

عمرو بن حمق خزاعى، صحابى عظيم را كه امام حسين عليه السلام او را سيّدالشهدا ناميد، بعد از آنكه معاويه او را امان داد، به قتل رساند. ⁶

مالك اشتر، يكى از اشراف و بزرگان عرب و يكى از فرماندهان جنگ‌هاى امام على عليه السلام بود. معاويه او را در مسير مصر به وسيلۀ سمّ، به دست يكى از غلامانش به قتل رسانيد. ⁷ رشيد هجرى، از شاگردان امام على عليه السلام و خواص وى بود، زياد دستور داد كه از على عليه السلام برائت جسته و او را لعنت كند، او امتناع ورزيد. ازاين‌رو دو دست و دو پا و زبان او را بريده و به دار آويخت. ⁸

جويريه بن مهر عبدى؛ را به جرم داشتن ولايت علىّ عليه السلام دستگير نموده و بعد از جداكردن دو دست و دو پاى او، بر شاخۀ درخت خرما به دار آويخت.