68بخشيد و او را به دامادى خويش برگزيد.
وى از بيتالمال بصره مبلغ ششصدهزار درهم به داماد ديگر خويش، عبداللّٰه بن خالد بن اسيد، حواله كرد. عبداللّٰه بن عامر، پسردائى خويش را كه نوجوانى بود به حكومت بصره انتخاب كرد. عبداللّٰه بن سعد بن ابىسرح، برادر رضاعى خود را - كه پيامبر صلى الله عليه و آله در فتح مكه به سبب ارتداد وى دستور قتلش را صادر كرده بود - به حكومت مصر و خراج آن سرزمين برگزيد. وليد بن عقبة بن ابىمعيط برادر مادرى خود را به كوفه فرستاد و پس از فساد و تباهى و شرابخوارى او سعيد بن عاص، فاميل ديگر خود، را به آن شهر گماشت. سعيد با اعمال سياست اشرافىِ اموى و بيان اينكه سواد عراق از براى قريش است، موجب اعتراض و شورش مردم كوفه گرديد. 1
در اين دوران على عليه السلام و شيعيان در مقابل بدعتهاى عثمان و واليانش ساكت نمىنشستند.
ابن ابىالحديد مىنويسد: «بيشتر تاريخنويسان و عالمان اخبار برآناند كه عثمان ابتدا اباذر را به شام تبعيد كرد و بعد از آنكه معاويه از او به عثمان شكايت كرد او را به مدينه خواست و از مدينه، بهخاطر مخالفت با خليفه، به ربذه تبعيد نمود.» 2
زمانى كه ابوذر را به ربذه تبعيد كردند و على عليه السلام و فرزندانش او را بدرقه نمودند، ابوذر نگاهى به امام عليه السلام كرد و گفت وقتى شما و فرزندانت را مىبينم به ياد سخن رسولخدا صلى الله عليه و آله در مورد شما مىافتم و گريه مىكنم. 3
و نيز از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل مىكرد كه فرمود: «زود است كه شما را فتنه فرارسد، اگر گرفتار آن شديد بر شما باد عمل به كتاب خدا و اقتدا به على بن ابىطالب عليه السلام .» 4
در زمان خلافت عثمان بر درب مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله ايستاد و در خطبهاى كه ايراد كرد فرمود: «اى مردم! محمّد وارث علم آدم و فضائل انبياست، و على بن ابىطالب