465على عليه السلام در بسيارى از مسائل با يكديگر اختلاف فاحش داشتند، و امكان‌ندارد كه پيامبر صلى الله عليه و آله سنت همۀ آنان را، بدون استثنا براى ما حجت كرده باشد.
2 - اين حديث با تمام سندهايش به عرباض بن ساريه بازمى‌گردد، درحالى‌كه پيامبر صلى الله عليه و آله اين حديث را - طبق متن آن - در مسجد مدينه و در ملأ عام ايراد كرده است. چرا تنها يك نفر آن‌را روايت كرده است، اين، دليل ضعف روايت است.
3 - حديث مزبور تنها در شام رواج يافته است و اكثر راويان آن نيز از اهالى حمص‌اند، كه بنابرنقل معجم‌البلدان از ياران معاويه و دشمنان اهل‌بيت‌اند.
4 - بر فرض صحت حديث از حيث سند، مى‌توان آن را بر دوازده امام از ذريۀ پيامبر صلى الله عليه و آله منطبق نمود، همان‌گونه كه قندوزى در ينابيع‌المودّه آنان را از بنى‌هاشم برشمرده است.
ح : استدلال به روايات مشورت
عده‌اى نيز به رواياتى استدلال كرده‌اند كه مشورت با مردم را تشويق كرده است و آن را تعميم داده، در امر خلافت نيز جارى‌كرده‌اند، اينك به برخى از روايات اشاره مى‌كنيم:
1 - ترمذى از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند كه فرمود: «هرگاه بهترين‌هاى شما امير شما و بى‌نيازهاى شما اهل جود و امورتان با مشورت بود، روى زمين بر شما از زيرزمين بهتر است.» 1
2 - رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «با عاقل مشورت كنيد و او را نافرمانى نكنيد كه پشيمان مى‌شويد.» 2
3 - ابن ابى‌الحديد از امام على عليه السلام نقل مى‌كند كه آن‌حضرت خطاب به طلحه و زبير فرمود: اگر مسئله‌اى پديد آيد كه بيان آن در قرآن نبود و برهان و استدلالش نيز در سنت نيست با شما مشورت خواهم كرد.»