392شهيد، به پيروزى نرسيد؟ چرا ملت تاجيكستان با تقديم دويست هزار شهيد و دو مليون آواره به پيروزى نرسيد؟ ولى ملّت ايران با تقديم كمترين شهيد در حدود شصت هزار ظرف يك سال، حكومت طاغوتى 2500 ساله را بر انداخت، اين به جهت داشتن الگوهايى همانند على عليه السلام و حسين عليه السلام بود. كدام كشورى مى‌توانست هشت سال جنگ را كه از سوى استكبار و استعمار تحميل شده بود، از همان اوايل پيروزى انقلابش تحمل كند و در نهايت، سرفراز از جنگ بيرون آيد؟ آيا غير از داشتن الگوهايى همچون حسين عليه السلام و اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله بود؟ آيا به غير از داشتن الگويى همچون اباالفضل العباس عليه السلام بود؟ اين ادعا از من نيست كه يك نفر شيعى هستم، بلكه اين ادعاى افراد و شخصيت‌هاى بزرگ سياسى و انقلابى برخى از كشورهاى اسلامى است، كه از بى‌تحرّكى امّتشان رنج مى‌برند. در قضيۀ فلسطين متأسفانه شاهد بوده و هستيم كه برخى از كشورهاى اسلامى از خود هيچ گونه تحركى نشان ندادند، حتّى در سطح يك راهپيمايى، كه در حقيقت به نفع خودشان بود، زيرا اسرائيل چشم طمع به تمام كشورهاى اسلامى دوخته است، ولى گويا كه هيچ اتفاقى براى ملّت فلسطين كه هم نوع و هم دين آنان است نيفتاده است و آنان همانند پرنده‌اى كه سر بزير برف كرده و شكارچى را نمى‌بيند و مى‌گويد دشمن وجود ندارد، مشغول عيش و نوش خود هستند، اما زهى غفلت كه يك مرتبه دشمن بر بالاى سر آنان آمده و همه را شكار كرده و نابود كنند ولى ملّت مسلمان شيعۀ دوازده امامى با پيروزى بر استكبار، به فكر تمام ملت‌هاى اسلامى است، و از فلسطين و افغانستان و چچن و عراق گرفته تا بوسنى و ساير ملت‌هاى مسلمان در صدد يارى رساندن به آنان از هر طريق ممكن بر آمده است اگر چه در اين راه بهاى سنگينى را پرداخته است. اينها نيست مگر آن كه شيعۀ امامى الگوهايى دارد كه براى او درس‌هايى تا پايان تاريخ به يادگار گذاشته است. شيعه الگويى مثل على عليه السلام دارد كه معتقد است اگر به خاطر ربودن خلخال از پاى زن يهودى، انسان بميرد جا دارد. شيعه الگويى دارد مثل حسين بن على عليه السلام كه مى‌گويد: «نه ظلم كن به كسى نى به زير ظلم برو» كسى كه مى‌گويد:

«هيهات منّا الذله». كسى كه مى‌گويد: «مرگ سرخ به از زندگى ننگين است». كسى كه معتقد است به خاطر امر به معروف ونهى از منكر گاهى جان بايد داد.