339مربوط به معاصرين پيامبر صلى الله عليه و آله و صحابه است، بلكه مراد به معيت در اين آيه معيّت در رسالت الهى است، كه شامل تمام امّت اسلامى - تا روز قيامت - مى‌شود. يعنى هر كس كه با اين صفات تا روز قيامت با پيامبر صلى الله عليه و آله باشد، حكمش چنين است.

رابعاً: بايد در مقام تفسير آيات، همۀ آيات را مورد توجه قرار داد و مى‌دانيم كه برخى از آيات نيز گروهى از صحابه را مورد مذمّت قرار داده است و جميع اين دو دسته آيه به اين است كه صحابه را به دوستۀ خوب و بد تقسيم نماييم.

ض - پاسخ از آيۀ هفتم

اوّلاً: مراد از سابقين در آيه سبقت جويندگان در خيرات است، به قرينۀ آيات ديگر كه متعلق سبقت را بيان نموده است همانند: وَ مِنْهُمْ سٰابِقٌ بِالْخَيْرٰاتِ بِإِذْنِ اللّٰهِ ¹و فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰاتِ ² و أُولٰئِكَ يُسٰارِعُونَ فِي الْخَيْرٰاتِ وَ هُمْ لَهٰا سٰابِقُونَ، ³ نه سابق در زمان. مراد از سبقت گيرندگان در آيه سابقين در مغفرت و رحمت است. به دليل قول خداوند: سٰابِقُوا إِلىٰ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ.... ⁴

ثانياً: رواياتى كه از طريق مختلف رسيده دلالت دارد بر اين كه مراد آيه، على بن ابى طالب عليه السلام است.

سيوطى به سندش از ابن عباس - در تفسير آيه - نقل مى‌كند: آيه دربارۀ حزقيل، مؤمن آل فرعون، حبيب نجّار - كه در سورۀ يس از او ياد شده - و على بن ابى طالب عليه السلام است، كه هر كدام از آنان سابق بر امّتشان بوده‌اند و على عليه السلام از همۀ سابقين افضل است. ⁵

م - پاسخ از آيۀ هشتم

اوّلاً: آيه اخص از مدعا است، زيرا مربوط به فقراى مهاجران است.