234
الف) عقل و عصمت از سهو و خطا
براى اثبات اين بخش از عصمت مىتوان به ادلهاى از عقل تمسك كرد از آن جمله:
1 - تأمين هدف بعثت با عصمت از سهو وخطا
متكلمان براى عصمت پيامبر صلى الله عليه و آله در مورد تلقّى وتبليغ وحى، به دليلهايى تمسك كردهاند كه تماماً در مورد عصمت از سهو وخطا نيز جارى است. آنان مىگويند: هدف از بعثت انبيا هدايت مردم به سعادت است، كه اين بدون كسب اعتماد كامل به آنها حاصل نمىشود، پس بايد انبيا معصوم باشند. همين دليل در مورد سهو و خطا نيز جارى است، زيرا اگر انسان احتمال سهو و خطا در افعال و گفتار پيامبر صلى الله عليه و آله بدهد، - ولو در امور عادى، البته به شرط احتمال سرايت به امور شرعى - ديگر به او اطمينان پيدا نمىكند و در نتيجه غرض و هدف از بعثت كه رسيدن به كمال از طريق عمل به دستورهاى شريعت است، حاصل نمىگردد.
2 - نقض غرض
اگر پيامبر صلى الله عليه و آله معصوم از سهو و خطا نباشد، نقض غرض بعثت است كه از مولاى حكيم محال است.
توضيح: هدف از بعثت انبيا وفرستادن پيامبران، ارشاد و هدايت مردم به مصالح ومفاسد واقعى است تا با عمل به دستورهاى شرع، تزكيه وتربيت شده، به كمال شايستۀ انسانى برسند.
اين هدف بدون عصمت پيامبر صلى الله عليه و آله از سهو و خطا حاصل نمىگردد، زيرا در غير اين صورت، ارشاد به مصالح و مفاسد واقعى نخواهد بود، و تصديق سهو كننده و خطاكار، نقض غرض از ارسال پيامبران است و اين، خلاف حكمت است وخلاف حكمت از خداوند صادر نمىشود.
3 - اصلحبودن عصمت از سهو و خطا
شكى نيست كه وجود عصمت از خطا و سهو در پيامبر صلى الله عليه و آله اصلح و ارجح در تحقق هدف از خلقت است. و چون مانع عقلى از وجود آن در پيامبر صلى الله عليه و آله نيست، حكمت اقتضا