2195 - قاضى ابن‌برّاج در جواهر الفقه تصريح به تنزيه خداوند از جسم و لوازم آن كرده است. ¹

6 - قطب راوندى در فقه القرآن تصريح به باطل بودن نماز در پوست ذبيحۀ كسى نموده كه قائل به جسميّت خداوند است. و نيز قائل به عدم جواز انتفاع از آن است. ² همو در جايى ديگر از كتابش مى‌گويد: مذهب تجسيم از مذاهب فاسد است. ³

7 - شيخ طبرسى در مجمع‌البيان ⁴ معتقد به جايز نبودن خوردن ذبيحۀ كسى است كه قائل به جسيمّت خداوند است.

و نيز از جمله كسانى كه قائل به نجاست مجسّمه بوده و آنان را در زمرۀ كفار مى‌دانند؛ علامۀ حلّى در منتهى المطلب، ⁵ ابن‌فهد حلّى در الرسائل العشر، ⁶ محقق كركى در جامع المقاصد، ⁷ علامۀ مجلسى در بحارالأنوار ⁸ و... مى‌باشند.

قرآن و نفى جسميّت از خداوند

با ملاحظۀ دقيق آيات قرآنى به اين نكته پى مى‌بريم كه خداوند متعال از جسم و جسمانيت مبرّاست.

1 - خداوند مى‌فرمايد: يَعْلَمُ مٰا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَ مٰا يَخْرُجُ مِنْهٰا وَ مٰا يَنْزِلُ مِنَ اَلسَّمٰاءِ وَ مٰا يَعْرُجُ فِيهٰا وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مٰا كُنْتُمْ وَ اللّٰهُ بِمٰا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ؛ ⁹«او هر چه در زمين فرو رود و هر چه بر آيد و آنچه از آسمان نازل شود و آنچه بالا رود، همه را