171

تبرك در قرآن كريم

كلمۀ بركت در قرآن كريم با الفاظ گوناگونى به كار رفته است؛ براى افادۀ اين معنا كه برخى از اشخاص يا مكان‌ها و زمان‌هاى معينى را خداوند متعال به جهات خاصى نوعى بركت افاضه كرده است.

الف) بركت در اشخاص

1 - خداوند متعال دربارۀ حضرت نوح عليه السلام و همراهانش مى‌فرمايد: اِهْبِطْ بِسَلاٰمٍ مِنّٰا وَ بَرَكٰاتٍ عَلَيْكَ وَ عَلىٰ أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ ؛ ¹«اى نوح! از كشتى فرود آى كه سلام ما و بركات و رحمت ما بر تو و بر آن امم و قبايلى كه هميشه با تو هستند.»

2 - هم چنين دربارۀ حضرت عيسى عليه السلام مى‌فرمايد: وَ جَعَلَنِي مُبٰارَكاً أَيْنَ مٰا كُنْتُ وَ أَوْصٰانِي بِالصَّلاٰةِ وَ الزَّكٰاةِ مٰا دُمْتُ حَيًّا؛ ²«و مرا هر كجا باشم براى جهانيان مايۀ رحمت و بركت گردانيد و تا زنده‌ام به عبادت نماز و زكات سفارش كرد.»

3 - در مورد حضرت ابراهيم و فرزندش اسحاق مى‌فرمايد: فَلَمّٰا جٰاءَهٰا نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النّٰارِ وَ مَنْ حَوْلَهٰا؛ ³«چون موسى به آن آتش نزديك شد او را ندا كردند. آن كس كه در اشتياق اين آتش است يا به گردش در طلب است...».

خداوند متعال مى‌فرمايد: وَ بٰارَكْنٰا عَلَيْهِ وَ عَلىٰ إِسْحٰاقَ؛ ⁴«و مبارك گردانيديم بر او و بر اسحاق.» هم چنين دربارۀ اهل بيت عليهم السلام ، يا اهل بيت ابراهيم عليه السلام مى‌فرمايد: رَحْمَتُ اللّٰهِ وَ بَرَكٰاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ؛ ⁵«رحمت و بركات خدا مخصوص شما اهل بيت رسالت است، زيرا خداوند بسيار ستوده و بزرگوار است.»