1703 - گروه دائمى مفتيان وهابيون مى‌گويند: «... توجه پيدا كردن مردم به اين مساجد و مسح نمودن ديوارها و محراب‌ها و تبرك به آنها بدعت و نوعى شرك و شبيه به عمل كفار در جاهليّت است». ¹

4 - بن باز مى‌گويد: «قرار دادن قرآن در ماشين به جهت تبرك، اصلى بر آن نبوده و غير مشروع است». ²

5 - ابن فوزان مى‌گويد: «تبرك به معناى طلب بركت و او به معناى ثبات خير و طلب خير و زيادتى آن است و اين طلب بايد از كسى باشد كه مالك آن بوده و بر آن قدرت دارد و او همان خداوند سبحان است كه بركت نازل كرده و ثبات مى‌دهد. هيچ مخلوقى قدرت بر بخشش، بركت، ايجاد و ابقاء و تثبيت آن ندارد.

لذا تبرك به اماكن و آثار و اشخاص - از زندگان و مردگان - جايز نيست، زيرا يا شرك است و يا...». ³

6 - ابن عثيمين نيز مى‌گويد: «برخى از زائرين دست به محراب و منبر و ديوار مسجد مى‌كشند، تمام اينها بدعت است». ⁴

معناى تبرك

تبرك در لغت به معناى طلب بركت است و بركت به معناى زيادت و رشد يا سعادت است. ⁵ تبرك به چيزى؛ يعنى طلب بركت از طريق آن شىء. و در اصطلاح به معناى طلب بركت از طريق چيزها يا حقيقت‌هايى است كه خداوند متعال براى آنها امتيازها و مقام‌هاى خاصى قرار داده است؛ همانند لمس كردن يا بوسيدن دست پيامبر صلى الله عليه و آله يا برخى از آثار آن حضرت بعد از وفاتش.