156جهان آفرينش را به بهترين صورت آفريده است؛ آن‌جا كه مى‌فرمايد: اَلَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ؛ ¹«آن خدايى كه همه‌چيز را به بهترين صورت آفريده است.»

جهان‌براساس نظام‌علّت ومعلولى واسباب و مسببات، براى هدايت و رشد و تكامل انسان‌ها آفريده شده است و نيازمندى‌هاى طبيعى بشر با عوامل و اسباب عادى برآورده مى‌گردد. فيوضات معنوى خداوند، همچون هدايت، مغفرت و آمرزش نيز براساس نظامى خاص بر انسان‌ها نازل مى‌شود و ارادۀ حكيمانۀ خداوند بر اين تعلق گرفته كه امور از طريق اسباب خاص و علل معين به انسان‌ها برسد. بنابراين، همان‌گونه كه در عالم ماده نمى‌توان پرسيد: چرا خداوند متعال زمين را با خورشيد نورانى كرده و خود بى‌واسطه به چنين كارى دست نزده است؟ در عالم معنا نيز نمى‌توان گفت: چرا خداوند مغفرت خويش را به واسطۀ اولياى الهى، شامل حال بندگان مى‌كند؟ شهيدمطهرى مى‌فرمايد:

«فعل خدا، داراى نظام است. اگر كسى بخواهد به نظام آفرينش اعتنا نداشته باشد گمراه است. به همين جهت است كه خداى متعال، گناه‌كاران را ارشاد فرموده است كه درِ خانۀ رسول اكرم صلى الله عليه و آله بروند و علاوه بر اين‌كه خود طلب مغفرت كنند، از آن بزرگوار بخواهند كه براى ايشان طلب مغفرت كند. قرآن كريم مى‌فرمايد: وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً؛ ²«اگر ايشان هنگامى كه [با ارتكاب گناه] به خود ستم كردند، نزد تو مى‌آمدند و از خدا آمرزش مى‌خواستند و پيامبر هم براى ايشان طلب مغفرت مى‌كرد، خدا را توبه‌پذير مهربان مى‌يافتند.» ³

از همين رو مى‌بينيم كه در قرآن و سنت تأكيد فراوانى بر وسيله و توسل شده است.

خداوند متعال مى‌فرمايد: يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ...؛ ⁴«اى مؤمنين تقوا پيشه كنيد و براى رسيدن به او وسيله طلب نماييد.»