1475 - از برخى آيات نيز استفاده مى‌شود كه محلّ ايمان قلب است. خداوند مى‌فرمايد:

أُولٰئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمٰانَ؛ ¹«آنان كسانى هستند كه خدا بر دل‌هايشان نور ايمان نگاشته است.» در جايى ديگر مى‌فرمايد: وَ لَمّٰا يَدْخُلِ الْإِيمٰانُ فِي قُلُوبِكُمْ؛ ²«و هرگز ايمان در دلهايتان داخل نشده است.»

6 - بخارى به سند خود از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده كه در روز خيبر فرمود: «به‌طور حتم پرچم را به‌دست كسى مى‌سپارم كه او خدا و رسول را دوست دارد و خداوند به‌دست او فتح و پيروزى قرار خواهد داد. عمر بن خطاب گفت: هيچ زمان به مانند آنوقت امارت را دوست نداشتم. انتظار مى‌كشيدم كه پيامبر صلى الله عليه و آله مرا صدا زند. رسول‌خدا صلى الله عليه و آله على بن ابى‌طالب عليه السلام را خواست، آنگاه پرچم را به او داد و فرمود: پيش برو و به چيزى توجه نكن تا اين‌كه خداوند به‌دست تو فتح و پيروزى حاصل كند. على عليه السلام مقدارى حركت كرد، سپس متوقف شد و صدا زد: اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ! تا كجا با آنان بجنگم؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: با آنان قتال كن تا شهادت به وحدانيت خدا و نبوت من دهند. و اگر اين‌چنين كردند خون‌ها و اموالشان محفوظ خواهد بود». ³

7 - شيخ صدوق رحمه الله به سند صحيح از امام صادق عليه السلام نقل مى‌كند كه فرمود: «شهادت به وحدانيت خدا و نبوت پيامبر صلى الله عليه و آله و اقرار به طاعت و معرفت امام كمتر چيزى است كه انسان را به ايمان مى‌رساند». ⁴

امورى كه ايمان به آنها واجب است

همان‌گونه كه در معناى اصطلاحى ايمان اشاره شد: تصديق به قلب با اقرار به زبان دو ركن اساسى ايمان است. حال ببينيم كه متعلَّق ايمان چيست؟ و به چه امورى بايد تصديق قلبى داشته باشيم؟